4 september: Molde

Gisteren zijn we tegen de avond uit een regenachtig Bergen vertrokken.

Eergisteren kwamen we in het a la carte restaurant in een soort zijkamer terecht met de naam ‘Annex’. Het was daar lekker rustig, met een stuk of tien tafeltjes waaronder een aantal tweepersoons. We hadden al ontdekt dat het slimste tijdstip om te gaan dineren tussen de tijden ligt dat ‘het plebs’ moet eten. Maar dan kan het nog steeds zo zijn dat een tweepersoons tafeltje heel dicht tegen een ander tweepersoons tafeltje staat. In een normaal restaurant zou ik dat gewoon een vierpersoons tafel noemen. Maar in de Annex staan de tafeltjes prettig ver uit elkaar, kan je toch een beetje mensen gapen en was de bediening ook prettig (alhoewel we er al twee keer iemand een glas kapot hebben zien laten vallen….). Het enige nadeeltje is dat je er soms het gebrom van de scheepsmotor voelt/hoort, een flink trillend geluid, maar dat valt na een tijdje niet meer op.

Na de eerste keer in de Annex hebben we een beetje aangepapt met de dame die bij de deur de tafeltoewijzing regelt, verteld dat we het daar erg fijn eten vonden en gevraagd wat we moesten doen om vaker in de Annex een tweepersoons tafeltje te krijgen. Nou, dus inderdaad zo tussen 19:15 – 19:45 arriveren en, als er niet direct plaats is, even de bereidheid hebben te wachten aan de bar. Nou, dat hebben wij er wel voor over. Dus gisteren ons weer gemeld bij de dame van de tafeltoewijzing (dat lijkt altijd dezelfde dame te zijn) die ons weer keurig afleverde bij de Annex. We hebben daar weer goed gegeten, met vitello tonato als voorgerecht en gegrilde zeebaars als hoofdgerecht. De porties in het a la carte restaurant zijn ook prettig qua formaat, je eet niet snel teveel, zeker niet als je voor twee gangen kiest. Dat geldt ook voor het ontbijt en de lunch. Gisteren hebben we ontbeten in het buffet, net als vandaag de lunch, en dan schep je toch al snel weer teveel op. Maar, al met al gaat het redelijk oké met de eethoeveelheden…

Na een afzakkertje aan de bar (laten we het over de drankhoeveelheden maar niet hebben) zijn we nog naar een show in het theater geweest. Een ode aan de rockmuziek, maar gelukkig een stuk beter dan onze krijsende Vincente van eergisteren. Dit keer was het een aantal rocknummers, met in totaal vier zangers en acht dansers. Een aantal van de artiesten waren echt goed en we hebben ons er prima mee vermaakt. Door de klim in Bergen waren we behoorlijk afgepeigerd, dus na de show het bed opgezocht.

Vanmorgen werden we wakker vlak voordat het schip Molde binnenvoer. Molde is een redelijk klein, overzichtelijk stadje met een mooie boulevard en een voetbalstadion waarvan ik mij afvraag hoe dat in vredesnaam uit kan. Wij hebben vanaf ons balkon staan kijken hoe we aanmeerden. Erg interessant om te zien hoe zo’n kolossaal schip tot een paar centimeters nauwkeurig naar de kade manoeuvreert. Het schip is langer dan de kade, vijf van de zes trossen aan de voorzijde zitten vast aan bolders aan een ander deel van de kademuur. Er vaart een man in een sloepje rond om iedere tros in ontvangst te nemen, naar de kade te varen waarna twee man het touw omhoog hijsen en de lus rond een bolder hangen. Vervolgens wordt het touw vanuit het schip vastgetrokken. En dat dus zes keer aan de voorzijde en zes keer aan de achterzijde.

Nadat we dit schouwspel hebben bewonderd zijn we gaan ontbijten om daarna Molde onveilig te maken. In Molde zelf is niet zo gek veel te beleven, maar het ligt heel mooi in een hele brede fjord (als dat die naam nog mag hebben) met allerlei eilandjes in het midden. Er varen vanuit twee richtingen veerboten van en naar Molde. Wij hebben een klim naar een uitkijkpunt gemaakt, een wandeling van een kilometer of negen met het uitkijkpunt op bijna 400 meter hoogte. Vanaf daar had je een mooi uitzicht over Molde en de baai. Ik had, al zeg ik het zelf, wederom schitterend weer geregeld, een graadje of 16, halfbewolkt met af en toe een stevig schijnend zonnetje. Terug in Molde hebben we nog even genoten op de boulevard en ons verwonderd over de drijvende sauna in het haventje en de supermooie openbare voorzieningen, zoals het meubilair, speelterrein, rozenperken en zelfs prullenbakken, die meeuw- maar ook hufterproof zijn. Het is te zien dat Noorwegen een rijk land is.

Op het uitkijkpunt, waar ook een weg naartoe loopt, stonden een paar campers geparkeerd. Aan de ene kant kriebelt dat wel, aan de andere kant is het iedere dag wakker worden in een andere omgeving zonder dat je hoeft te rijden of een overnachtingsplek hoeft te vinden ook wel erg prettig. Tegelijkertijd kan ik mij ook wel voorstellen dat cruisereizigers voor de inwoners van Molde niet direct een groot plezier zijn. De 31000 inwoners worden overspoeld door 4000 toeristen die nauwelijks iets uitgeven (behalve de mensen die zich met de taxi naar het uitzichtpunt laten vervoeren) maar wel gebruik maken van de voorzieningen en wiens schip letterlijk een schaduw over het stadje werpt en een dag al walmen uitbrakend (want in Molde is niet voldoende walstroomcapaciteit) het uitzicht ligt te blokkeren. Dit geldt zeker voor het hotel dat aan de overkant van de kade ligt, als je je had verheugd op een mooi uitzicht over de baai vanuit je hotelkamer, kijk je de volgende dag raar op als je je gordijntje opentrekt. En qua werkgelegenheid lijkt het ook niet heel veel op te leveren, behalve wat medewerkers in de haven die met touwen slepen en de beveiliging regelen.

Wat beveiliging betreft, je moet voordat je het haventerrein op wilt (dus als je het schip terug op wilt) je cruisepas tonen. Daarna wordt diezelfde pas gescand als je aan boord stapt en wordt aan de hand van de foto die bij het inchecken van je is genomen of jij het bent. Eventuele hoeden, petten en brillen moeten af. En daarna moet je op het schip door een bodyscanner en wordt je tas gescand op verboden spullen, waaronder drank, eten en spullen die ziektes kunnen verspreiden, zoals planten. Gelukkig gaat het allemaal redelijk soepel en staat de bodyscanner redelijk tolerant afgesteld. Riem, horloge en keycord kan ik aan houden zonder dat de poort gaat piepen. Leen is vanwege de PI wel wat gewend. Maar we hebben ook al mensen gefouilleerd zien worden.

Vanmiddag hebben we voor het eerst in het buffet geluncht. De drukte viel mee, omdat er nog flink wat mensen van boord waren. Het buffet is de enige plek aan boord waar je pizza kunt eten. De pizza van MSC zou de beste pizza op zee zijn, en daar is wat ons betreft niets aan gelogen. Af en toe is het hier Italiaans georganiseerd, maar de koffie, pasta, ijs en pizza is ook Italiaans lekker. Na de lunch hebben we ons geïnstalleerd op het dek naast het buitenzwembad, lekker uit de wind, genietend van het uitzicht en een dubbele espresso voor mij en een cappuccino voor Leen. Om 18:00 vertrekken we uit Molde en varen we naar Trondheim.

Leen hoopt stiekem nog het noorderlicht te kunnen spotten, maar die kans is erg klein. Een collega van mij had mij getipt over een website die per werelddeel voor een aantal dagen vooruit de aurora-activiteit voorspelt. Tot een aantal dagen geleden was de voorspelde aurora-activiteit op 4 en 5 september rond Trondheim zeer hoog (wat betekent dat je bij onbewolkt weer een reële kans hebt het Noorderlicht te kunnen zien), maar inmiddels is de voorspelling behoorlijk ingekakt. Desalniettemin zal ik niet vreemd opkijken als Leen vannacht een aantal keer over het topdek rondstruint om te kijken of ze het noorderlicht ziet…