27-02-2026: Sapo NP

Deze ochtend werd het ontbijt om 7:00 geserveerd, want we zouden om half acht een forrest walk doen. Op tijd vertrekken is niet gelukt, want er moesten laarzen uitgezocht worden. Helaas geen maatje 46 aanwezig voor Wouter en 47 voor Hans, dus zij moesten hun wandelschoenen aan, wij konden lekker door de modder banjeren. Thomas onze gids zei dat we beter lange mouwen aan konden aantrekken, dus terug naar de cabin. Ik heb niet echt geschikte donkere kleuren mee met lange mouwen, dus deed ik mijn tijgerprintje aan. Gelukkig zitten er geen tijgers in dit bos, wel apen, olifanten en kleine neushoorns.

Deze nacht heeft het nog veel geregend, maar gelukkig was het nu droog. We vonden snel een rode vrucht op de grond, dit blijkt iets van kruiden te zijn dat gedroogd wordt, zoals five spices.

Vrij snel zagen we dat er een kano klaar lag om ons over de rivier te brengen, want daar begint het NP, wat is erkend is sinds 1983. Het is een tropisch regenwoud en dat betekent dat de bomen nooit gekapt zijn. Het verschil met een bos is dat als je bomen een keer kapt, de vegetatie nooit in de oorspronkelijke vorm terugkomt en er andere bomen en grassen groeien en minder hoog. Pas na 20 jaar kan het weer in de buurt van een oerwoud komen, maar het zal altijd een tweede leg bos blijven.

Er groeit heel veel taish, een soort bladen waar ze daken van maken. Als ze de takken roken, kan het dak wel 15 jaar meegaan. Bij de lodge kiezen ze ervoor om het puur natuur te houden en dan moet het om de 3 maanden worden vervangen.

De Yupaka alias mangrove boom, die we eerder zagen en waar je je in kan verschuilen, geldt hier ter bescherming van de olifant, aangezien deze hier voorkomt.

We zagen ook een termieten heuvel, die stuk was gemaakt door de olifant of de apen. De termieten zijn in staat om hun onderkomen te repareren. De zwarte laag wordt ook door de mens opgebrand als natuurlijk anti-muggenspul.

Plots zag ik iets uit het water opduiken, dit bleek een soort iguana te zijn, m.a.w. een kleine krokodil. 

Thomas toonde ons een tak, waar touw van gemaakt kan worden. Je  maakt de tak schoon, je rolt hem op je been en je hebt touw, die je kan gebruiken om een hangmat te maken. 

Je hoort hier veel verschillende geluiden, heel veel krekels, maar ook vogels zoals de turaco, Yellow casced Horn Bill, maar vogels spotten is een vak apart, want de bomen zijn hier erg hoog en hebben een dicht bladerdek. De yellow casced Horn Bill maakte een geluid als een overvliegende zwaan. Als je het geel van zijn bek ziet, dan betekent dat je de ziel van je ouders ziet, maar we hebben hem niet gezien.

Op een bepaald moment vielen er allemaal regendruppels naar beneden. Ik dacht in eerste instantie dat het begon te regenen, maar het bleken apen in de boom te zijn. Er waren drie soorten, maar waren erg moeilijk te zien. Af en toe zag je helemaal bovenin iets slingeren. Bewijsmateriaal konden we niet vastleggen, want daar zouden we een telelens voor nodig hebben.

Er zitten ook chimpansees in het bos, maar veel dieper, dan waar wij liepen. De beesten bewegen zich in cirkels. Blijkbaar zijn er verschillende trackers hier aan het werk om de populatie van alle beesten, dus ook van de chimpansees, in kaart te brengen.

Wouter had een foto genaakt van een rups, maar daar was Thomas niet van onder de indruk. Deze rups is vooral te vinden op plekken waar mensen een bush-pipi doen. 

Eerste tussenstop was een hut die in 2012 op boomstronken is gebouwd en waar een Duitse vrouw, die onderzoek deed naar chimpansees, verbleef. Nu verblijven de trackers er. Er was ook een vrouw aanwezig, die voor de mannen kookt. Ze voelde zich niet helemaal fit, dus ik heb  haar een paar paracetamol gegeven. Miss Pepper zei dat vrouwen hier niet ziek kunnen zijn, dus koken moet gebeuren, ook als je je niet lekker voelt.

We liepen na de hut nog even door naar het hoogste punt, waar we mogelijk een mobiel signaal zouden kunnen opvangen, want de afgelopen dagen zijn we off-line, maar helaas geen signaal. Blijkbaar is dit ook de plek waar de apen komen om noten te kraken.

Omdat het water erg hoog stond, moesten we langs dezelfde weg terugkeren zoals we gekomen waren. Het zonnetje begon een beetje te schijnen, waardoor het soms leek alsof er een pot met goud in de plasjes verborgen zat. We kwamen de apen ook weer tegen, die weer vrolijk van de ene naar de andere tak slingerden. Uiteindelijk hebben we ruim vier km gelopen, maar het was een heel rustig tempo, dus geen army mars waar Miss Pepper bang voor was.

Eenmaal teruggekomen bij de lodge hebben we alle natte spullen over het terrein te drogen gehangen omdat het zonnetje scheen, want alles blijft hier klam en vochtig door de hoge luchtvochtigheid. 

Om 13:00 werd de lunch geserveerd, nl rijst met palmbutter met gedroogde haring. 

Om 15:00 werden we opgehaald voor een tochtje met een kano. Omdat het water erg hoog stond, mochten we zelf niet met een kajak peddelen en zouden we apart op pad gaan. We voeren een stukje stroomopwaarts, maar al vrij snel hoorden we het donderen en werd de lucht grijzer. De bestuurder besloot om terug te keren en dat was een goed plan, want het begon te hozen. We waren deze keer gelukkig niet doorweekt. De anderen gaan morgen op pad. Het is fijn om in een bootje op het water te zitten, want dan ervaar je de breedte van de rivier en de enorme hoogte van de bomen. We zagen al vrij snel een blue kingfisher, maar voor de rest zagen we weinig dieren. Waarschijnlijk hadden zij al een droge schuilplaats gezocht voor de regen die eraan kwam. Ze zijn een stuk slimmer dan ons.

Gelukkig regende het niet zo hard als gisteren, maar je ziet wel het water in de rivier aanzwellen. ‘s Middags hebben we elkaar wat beter leren kennen dmv een spelletje vragen beantwoorden.

‘s Avonds kregen we weer een warme maaltijd geserveerd, nl aardappel, bakbanaan en ei met uien-tomaten saus.