Divundu – Nkasa Rumpala

Zaterdag 22/09/2012: Vanochtend heerlijk ontbeten chef kok Wouter heeft een eitje gebakken met een restje rauwe ham, want de komende twee dagen zitten we in een lodge met ontbijt en diner erbij en geen stroom, dus de vleeswaren moesten op. Na het ontbijt, tent ingepakt en richting Divundu gereden op zoek naar een tankstation om onze banden op te pompen, want de eerste 180 km was asfalt. Eerst langs een politiepost, gevraagd aan de agent waar het tankstation was, maar dat bleek een eindje terug op de weg te zijn, dus auto gekeerd en weer teruggereden. Tanken was mogelijk, maar banden oppompen helaas niet, pomp stuk, dus met eigenlijk iets te slappe banden op weg. Dus weer terug langs de politiepost, wat eigenlijk niet veel voorstelde. De agent was heel erg ongeïnteresseerd, dus we konden zo doorrijden voor de tweede keer. Na Kongola gingen we de gravelweg op, nog even een stop bij de bakkerij, ja ze hadden zelfs verse broodjes. De winkel had een hoog Aldi gehalte, alles in rekken, maar dan supergrote verpakkingen, zoals zakken suiker van 10kg. Helaas de craftshop was dicht, door een spleetje kon je naar binnen kijken, ja daar verkochten ze mooi spul, maar helaas zaterdag was de sluitingsdag. We dachten onderweg wat te lunchen, maar ze waren aan de weg aan het werken en het was één stofbende. Al vrij snel kwamen we langs een traditioneel dorp, nl Lizauli, wat je kon bezoeken. Echt traditioneel was het niet, want toen we aankwamen, moesten er overal mensen vandaan gehaald worden en werden ze in hun kleding gehesen. Maar het was wel grappig om te zien, zoals hoe ze van een soort graan meel maken voor brood, hoe ze een muizenval bij de graansilo zetten en een val voor de katachtigen bij de kippen. Het waren selfmade vallen. Daarna werd er een demo gegeven hoe ze manden maken, ijzer smeden, verschillende muziekinstrumenten bespelen, bv een handpiano, en een soort trommel die het geluid maakte van een hippo zodat ze deze konden vangen en doden. Uiteindelijk kwam de medicijnman langs die danste voor ons. Ja hoor, ik werd natuurlijk uitgekozen om mee te dansen, beeldmateriaal is door Wouter vast gelegd. Hij sprak de wijze woorden dat we tijdens onze vakantie geen problemen zullen ondervinden, we denken dat het garantie is tot aan de voordeur, maar op hoop van zege. Daarna opnieuw op zoek naar de perfecte lunchplek, maar helaas langs de grote weg was het heel stoffig, dus als er een auto zou langs komen zou ons broodje tonijn veranderen in een broodje stof. Daarna kwamen we langs Mudumu NP en zagen we een tiental olifanten de weg oversteken, dus dat vonden we ook geen veilige lunchplek. Bij Sangwali was het nog 11 km naar de lodge, dus we dachten, we lunchen daar wel. Nou dat was voor Leen 11 km peentjes zweten, want hier had je je 4×4 wel echt nodig. Na het dorp, moesten we door een riviertje, gelukkig waren er een aantal kinderen aan het spelen in het water en stonden er aan de andere kant een aantal volwassenen de auto te wassen in de rivier. Zij gaven aan dat we de houten brug niet hoefden te gebruiken, maar door de rivier konden. Eerst de kinderen nog blij gemaakt met een ballon en wat speeltjes en dan rijden maar. Dat ging supervlot, de weg er heen was af en toe mul zand en soms hele grote kuilen, maar Wouter reed super, dus rond een uur of drie kwamen we aan bij Nkasa – Lupala lodge. We werden hartelijk ontvangen door Berta, we kregen direct een nat doekje aangeboden om ons zelf op te frissen. Heerlijk! Aangezien Wouter en ik hier tot de jongste van het gezelschap behoren en er nog heel verliefd uitzien, kregen we de honeymoon suite aangeboden. Het zijn luxetenten en wij hebben zelfs een buitenbad. Op ons balkonnetje met uitzicht op het water (de rivier heeft een cyclus van 40 jaar, nl na 40 jaar verdwijnt het water) nog even een broodje geluncht en dan een boottour gemaakt. Deze was veel leuker dan gisteren en er was meer te zien, je kunt stellen dat dit het park is van de olifanten. We hebben er denk ik wel 50 gezien, ook heel veel kleintjes. Later zagen we ook een aantal door het water zwemmen. De kleintjes gaan kopje onder en houden zich soms vast aan de staart van mama. We zagen ook veel vogels en nog een aantal nijlpaarden. Eén van de opvallende vogels was de Afrikaanse openbill, deze eet slakken en zijn snavel is niet helemaal dicht om het huisje van de slak te kunnen kraken. Bij de nijlpaardenpool kregen we een biertje en hebben een tijdje zitten kletsen met één van de eigenaars, die het bootje bestuurde. De lodge zou eigenlijk Nkasa – Rumpala (geen hout) heten, zoals de naam van het park, maar iemand had blijkbaar de R voor een L gezien. Daarna in een iets sneller tempo terug naar de lodge gevaren, want het werd al behoorlijk donker. We hadden nog net de tijd om een snelle douche te nemen en dan konden we gaan dineren. Aangezien er geen hekken om de lodge staan, moet je als het donker is iemand van de security oproepen die je komt ophalen, want je zou zomaar een olifant of leeuw kunnen tegenkomen (dat was bij ons niet het geval). Heerlijk gegeten en ondertussen wat gesproken met een aantal andere reizigers, want je zit met z’n allen aan tafel. Een aantal Oostenrijkers, Schotten en Fransen (maar zij zeggen niets) en de eigenaar en Berta, de assistent manager. De eigenaar vertelde bv dat de weg wordt geasfalteerd en dat dit door Chinese bedrijven gebeurd. Zij zetten daarvoor gevangenen in, in China kan je voor een strafvermindering van de helft van het aantal jaren dat je moet zitten, kiezen om naar Afrika te gaan werken. Er is een boer naast het NP die een vergunning heeft om te jagen. Afhankelijk van de populatie dieren worden er vergunningen afgegeven, hoe exclusiever het beest hoe meer je moet betalen, bv een olifant kost je 60.000 euro (niet echt exclusief hier), je mag dan wel de kop en de poten (trofee) naar Europa exporteren, het vlees wordt vaak aan de gemeenschap geschonken. Tijdens het eten, zagen we in de verte een aantal bliksemschichten, en ja hoor na een tijdje begon het te regenen, iets wat hier in deze tijd van het jaar ongewoon is. Het duurde niet echt lang, in de nacht heeft het nog wat geregend. Op hoop van zege dat oude sporen van de beesten en auto’s zijn verdween, zodat we morgen toch een leeuw of luipaard kunnen spotten.

Location:Nkasa Lumpala lodge