Kasane – Gweta
Donderdag 27/09/2012: Vandaag een lange rit voor de boeg, nl 450 km. Vanuit Kasane richting Nata en dan naar Gweta. Geen spectaculaire zaken meegemaakt. Even een opsomming van wat er mij is bij gebleven tijden de rit van vijf uur:
Wouter heeft opnieuw gewonnen met de wedstrijd dieren spotten: hij zag eerst een familie apen, toen werd het gelijke stand, want ik zag olifanten, maar later zag hij weer een giraf naast de weg staan. Het beest stond onder een boom en keek een beetje om zich heen om waarschijnlijk over te steken. Hier moet je niet enkel letten op vee die de weg oversteekt, maar ook op wild. Het is net een dierentuin, ik merk wel dat we steeds minder verbaasd zijn om wilde dieren aan de kant van de weg te zien staan.
In onze reisbeschrijving stond dat de weg vanaf 150 km voor Nata in slechte staat was. 30 km was slecht, dan waren ze aan het werken over een km of 40, gelukkig niet vandaag, want dat geeft zoveel stof. En daarna was de weg goed. De bewegwijzering was daarentegen zeer slecht, verschillende snelheidsbeperkingen, aan de linkerkant van de weg een bord van 50 en aan de rechterkant een bord van 80. Wouter vroeg zich af of ze een stel Belgen hadden ingehuurd. Op een bepaald moment hadden ze drempels gelegd, natuurlijk zonder aankondiging, dus de eerste namen we nogal hard. Daarna om de 100 meter een drempel gedurende 2 km. We snapten niet wat daar de reden van was. Het enige wat we konden bedenken was dat het asfalt nog moest harden, want dat was het begin van de mooie weg.
Onderweg hadden we opnieuw een veterinaire controle: schoenen door een badje, even een vlugge check in de koelkast en met de auto door een bad. Het verliep een stuk soepeler dan bij de grens met Botswana, geen corrupte medewerkster.
We waren opnieuw toeschouwer van het uitbenen van een koe aan de kant van de weg. Ja, heel erg hygiënisch.
Botswana is tot nu toe minder bevolkt dan Namibië, er zijn veel minder kleine nederzettingen. De hutten en kleine dorpen in Botswana zien er veel minder mooi gebouwd uit dan in Namibië. Er wordt veel gebruik gemaakt van plastic en andere niet natuurlijke materialen, wat er in onze ogen niet uitziet.
Het laatste stuk werd het heel erg heet, dus we hebben een tijdje de airco aangehad. Tegen Leens principe, want het verbruik is veel hoger, maar wel lekker.
Rond een uur of drie aangekomen bij Planet Baobab, niet vreemd dat ze deze naam hebben gekozen, want op het terrein staan verschillende grote baobab bomen. We werden hartelijk ontvangen, wat een verschil met onze vorige ervaringen van ontvangst door mensen van Botswana. Deze ochtend nog in het tankstation, er werd niet gevraagd om de ramen te zemen en ze zijn nochtans heel erg vies na het regenbuitje van gisteren (dus geen fooi te verdienen) en de lucht in de banden moesten we maar zelf regelen met een ontzettend lek apparaat, wat een verschil met Namibië. ’s Middags geluncht in Nata, ook al zo’n ongeïnteresseerde werknemers, bij een soort Kentucky Fried Chicken. Ze konden wel een lekker kippetje bakken.
Planet Baobab is superleuk ingericht, we slapen in een familiehut, dus ruimte zat voor ons tweeën. Vanmiddag aan het zwembad gezeten, ze maken reclame met het grootste en koudste zwembad in de Kalahari. Dat is met het warme weer echt lekker. Een tourtje geboekt voor morgen, ’s middags vertrekken we op een quad voor een ritje door de pan (miljoenen jaren geleden was hier een groot meer/binnenzee die ongeveer de grootte had van Botswana, maar door seismische activiteit en aangezien de watertoevoer door de rivier werd afgesloten, is het nu een droge vlakte, waarvan de korst voorzien is van een zout/kleilaag) en ’s nachts slapen we op de pan.
Location:Planet Baobab