Moremi National Park – Wouter en Leen

Maandag 01/10/2012: Afgelopen nacht was een rustige nacht, geen wilde dieren gehoord. De vogels wekten ons zoals gewoonlijk op tijd, het is wel gemakkelijk dat je geen wekker hoeft te zetten. Vandaag rijden we verder naar het westen het park in, nl. naar Third Bridge, ongeveer 75 km zonder detours. Tijdens het ontbijt hadden we nog bezoek van in eerste instantie twee vervet monkeys, die op de uitkijk stonden om iets te jatten, na het ontbijt hadden ze de hele familie opgetrommeld. De prullenbak vonden ze bijster interessant, maar ze zijn toch niet zo slim om die te openen. Vanaf de camping zijn we nog een stukje langs het water gereden, omdat daar gisteren veel dieren te zien waren. Vrij snel zagen we impala’s, kudu’s, zebra’s, giraf en kwamen we langs de pool met marabu’s. Daarna zijn we maar doorgereden naar Xakanaxa, waar we eventueel een boottour konden doen. Toen we daar aankwamen was het rond een uur of 11.00 en al best heet, dus we hebben afgezien van een boottocht. Bij de ranger gevraagd wat een goede weg was, want we kwamen op een bepaald moment op een kruising en we dachten dat het bordje Xakanaxa naar rechts stond. Er reed een landrover door het water heen, dus wij erachter aan. Het ging goed, maar het was best diep, het stroomde over de treeplank en we voelden de auto in het water schuiven. Toen we bij die landrover aankwamen, gaf hij aan dat Xakanaxa de andere kant uit was en dat dit de oude overstroomde weg naar Khwai camp was. We moesten dus weer terug door het water. In 2009 is er veel regenval en overstromingen geweest en zijn veel wegen die op de kaart staan niet meer berijdbaar voor ons soort auto, nl zonder snorkel. De ranger gaf aan dat er slechts één droge weg naar Third Bridge was. Nou, ik ben niet zo’n held door het water, en aangezien ik de honneurs achter het stuur waarnemen, dus vond het prima om de droge weg te nemen, zonder al teveel detours. We zijn nog eenmaal richting het water gereden, maar al vrij snel konden we niet meer verder door water, dus rechtsomkeer gemaakt. Helaas waren er slechts weinig dieren te zien. Eergisteren zat ik nog op te scheppen over rijden door het mulle zand en dat we ons hand daar niet meer voor om draaien. Ja, het zal me leren, vandaag reed ik ons vast in het zand. Deze keer echt vast, Wouter heeft nog een poging gedaan om eruit te rijden, maar tevergeefs, de schop moest eraan te pas komen. Gelukkig kwamen er nog twee toeristen langsrijden en zij hadden matten om onder de wielen te leggen. Met twee schoppen wielen vrij gemaakt en onder de voorste band een paar stukken hout, drie personen duwen en na een paar pogingen reden we weer. Het zweet op onze rug en benen vol met zand, konden we weer rijden. Ik heb Wouter verder laten rijden en dat was maar goed ook, want Third bridge, vlak bij de camping, eerst water en dan een hoge houten brug zou ik ook niet over durven rijden. Ik was wel de oude fourth bridge en twee kleine pools doorgereden met knikkende knieën. Je zou kunnen stellen dat ik geen held ben met 4×4 rijden, gelukkig dat Wouter steeds beter gaat rijden. Ik ben blij dat Nederland geasfalteerd is. Eenmaal aangekomen bij de camping, kregen we de regels uitgelegd, we moeten opletten voor de baboons, want ze stelen voedsel, zelfs bij grondtenten doen ze de rits open en halen ze spullen weg. Er zijn veel olifanten die de camping als doorgaande route kiezen van de ene plas naar de andere, dat zagen we al toen we aankwamen. We moeten ’s nachts alles binnenhalen, want hyena’s vinden echt alles lekker, zelfs stoelen vreten ze op. We hebben een mooie grote plek met veel schaduw. Eerst geluncht en dan een beetje luieren, douchen en misschien vanavond nog een ritje maken.
Toen ik aan het douchen was, kreeg Wouter bijna een hartverlamming, want hij hoorde iets ritselen achter zijn rug en toen hij omkeek zat er op 4 meter afstand een olifant. Zijn spelletje rummicub werd op een abrupte wijze verstoord. Hij spurtte naar de voorkant van de auto, in de gauwigheid heeft hij met mijn iPad die nog op tafel lag een paar foto’s gemaakt. Later toen hij een beetje van de schrik was bekomen heeft hij nog een paar foto’s gemaakt, maar toen was de olifant al wat verder gelopen naar een lekker struikje. Toen ik uit de douche kwam, hoorde ik iemand zeggen dat er een olifant zat. Uit het raam, kon ik Wouter in actie zien met de olifant een paar meter op afstand. Daarna hebben we nog een middag drive gedaan. Ik ging achter het stuur, want mijn vertrouwen moest toch weer een beetje opgekrikt worden. Het was een paar keer mul zand, maar het ging gelukkig goed. Soms was het ook heel smal, dus aangezien takken ontwijken niet mijn sterkste kant is, ging het niet altijd even soepel. We hadden ook stukken mul zand met enorme kuilen en aangezien ik niet vast wou komen te zitten, ging ik er met een behoorlijke vaart in, met als gevolg wiebelen van links naar rechts, zelfs zo hard dat Wouter met zijn hoofd tegen het raam butste. Opnieuw slechte punten! Tijdens het rondje niet heel veel gezien: impala’s, wrattenzwijnen, kudu’s, giraf en een groot aantal hornbills. Op het einde ook heel veel olifanten. Eerst blokkeerde er één de weg, toen die verder liep, zijn we ook snel verder gereden, want aan beide kanten stonden er olifanten. Een paar meter verder liepen er nog drie op de weg en rechts stond een moeder met kleintje. Opnieuw even gewacht, tot de moeder en kleintje weg waren en toen liepen de andere drie ook het bos in. Rond een uur of halfzes kwamen we aan bij de campsite. De weg, voor onze plek, werd deels geblokkeerd door een olifant die de wortels van het gras aan het opgraven was. We konden er langs en op 10 meter afstand ervan hebben we ons aperitiefje genomen. Er waren in totaal drie olifanten. Als je rustig zit, dan gaan zij rustig door met eten, maar als je een bruuske beweging maakt dan gaan ze wapperen met de oren en met de poten stampen, wat een enorme stofwolk geeft. Wouter wou nog wat foto’s maken en toen hij terug liep, liet de olifant even zien wie de baas was. Het is opvallend hoe snel je gewoon bent dat er vlakbij olifanten zitten en we gingen door met de dagelijkse gang van zaken: voor Wouter: tent uitklappen en vuur maken (wat steeds beter gaat) en voor Leen: koken. Er zat ook nog een soort bokje die af en toe langs kwam, nl een sitatunga. Tijdens het koken liep er nog een hyena rond, als je schijnt met de zaklamp ging hij er gelukkig snel vandoor. Ja, het is niet voor niets de waarschuwingen. Enkel de baboons lieten zich slechts op een afstand zien, die waren waarschijnlijk bang van de olifanten.

Location:Campsite Third Bridge