Mosselbaai: Golfen Pinnacle Point Golf Course
29-10-2015: We hadden een tee-time om 12.40 op Pinnacle Point Beach and Golf Estate, dus na het ontbijt hadden we alle tijd. Het was vandaag bewolkt en het zou een graad of 20 worden. De wind zou vanmiddag helaas wat aantrekken, maar het leek prima golfweer. Aangezien we nog vroeg waren, zijn we nog even langs het strand van Dana Beach gereden, behalve een paar vissers was het volledig uitgestorven. Gisteren irriteerde Wouter zich aan alle regels die gelden in de B&B: ontbijt tussen 8.00 en 9.00, je make-up niet verwijderen met de handdoeken, geen water verspillen…, maar blijkbaar is het iets typisch voor Mosselbaai, want op het strand ook allerlei regels: geen alcohol, je mag zoveel vis van die soort vangen, zoveel schelpen rapen en ga zomaar door. Na een korte stop zijn we doorgereden naar de golfclub, waar we rond half elf aankwamen. Eenmaal door de poort werden we al getrakteerd op een prachtig uitzicht. Nadat we ons gemeld hadden, gaven ze aan dat we eigenlijk direct konden starten, want het was rustig. Onze buggy met onze naam erop stond zelfs klaar! De golfbaan is ontworpen door de bekende architect Peter Matkovich, die ook Arabella, de golfbaan bij Hermanus had ontworpen. De baan behoort tot één van de vijf mooiste van Zuid Afrika en dat klopt ook wel. De golfbaan werd in 2006 geopend. Er zijn zeven holes die tegen de kliffen liggen en waar we een geweldig uitzicht hadden over de oceaan. Helaas ook deze keer geen dolfijnen of walvissen gezien. We zagen wel een een aantal rockdassies. Bij vier holes moest je over de kliffen of de oceaan slaan, nou ja vooral Wouter. Vrouwen hadden aanzienlijk voordeel. Alle holes lijken helemaal in het landschap op te gaan, helaas wordt het prachtige uitzicht wat belemmerd omdat er veel huizen om de baan zijn gebouwd of gebouwd worden, wat af en toe de rust aardig verstoorde. Er zijn toch best veel mensen met heel veel geld. We zagen zelfs optrekjes die een zwembad hadden met een glazen wand, waardoor ze onder water uitzicht hadden op de golfbaan. Er was één hole met maar liefst 11 bunkers en ja hoor het was Wouter gelukt om in het zand te liggen. Ik heb ook meerdere keren in een bunker gelegen, maar ja dat is niet zo moeilijk als er maar liefst 80 zijn. Sommigen hadden echt traptreden. Een buggy is verplicht en ook wel nodig, want de holes liggen ver uit elkaar en er was een fors hoogteverschil, dus dat is niet te lopen en soms haast niet te rijden. Bij de receptie dienden we beiden een formulier te ondertekenen dat we verantwoordelijk waren voor de buggy en dat er bij schade kosten zouden verhaald worden. Achteraf snapten we dat wel, want soms was het zo steil dat ik echt niet op mijn gemak zat en bang was dat we zouden omkiepen. Ik kreeg al helemaal Jackass visioenen. Het weer was prachtig, in het begin was het nog een beetje bewolkt, maar na een tijdje begon het zonnetje te schijnen en gelukkig de wind bleef matig. Ik had niet zo door dat het zonnetje zo hard scheen waardoor ik aardig verbrand ben. Het spel ging redelijk: ik heb maar liefst twee birdies geslagen, maar er waren ook hele slechte holes. Wouter heeft twee parren gescoord en over het algemeen een stuk constanter. We hadden gelezen dat je veel ballen kwijt kon raken. Als je bal in het fynbos kwam (en er was veeeel fynbos) mocht je hem niet zoeken en kreeg je een strafslag. Ik ben vier ballen kwijt geraakt en Wouter drie, dus de schade viel mee.
