Nkasa – Lumpala – Kasane

Maandag 24/09/2012: Vandaag hebben we de grens van Namibië naar Botswana overgestoken. De dag begon met een lekker ontbijt in de Nkasa Lupala lodge in Mamili NP. Tijdens het ontbijt zagen wij een groep van tien olifanten hard voorbij de lodge rennen op honderd meter afstand, het leek er op dat ze ergens door werden opgejaagd. Na het ontbijt hebben zowel ik als Roger, de manager van de lodge, Leen nog wat bemoedigende woorden ingesproken over het rijden in mul zand met de 4×4. Na haar eerste vastloper
In Mahango National Park was haar zelfvertrouwen tot onder het nulpunt gezakt. Twee andere stellen waren gisteren vast komen te zitten in het mulle zand in Mamili NP. Maar omdat Chobe NP en Moremi NP (Okavanga Delta) ook veel mul zand rijden betekent is het toch belangrijk om het te kunnen. Last minute voor vertrek kwam Roger nog even melden dat de olifanten die wij hadden zien vluchten een boom hadden ontworteld die de weg versperde. Daar moest Leen maar om heen rijden…

Met klotsende okseltjes (Leen achter het stuur) en berusting dat we in het ergste geval zand zouden moeten scheppen en Roger zouden moeten bellen dat hij ons uit de modder zou moeten trekken (Wouter) gingen we op pad. Na 400 meter kwamen we de boom tegen die door de olifanten op de weg was gelegd. Er omheen rijden was niet echt mogelijk, maar gelukkig konden we de boom met z’n tweeën voldoende wegtrekken om er langs te kunnen rijden. Daarna verder, met low gear door het mulle zand, wat prima ging. Het lijkt net alsof je met een bootje aan het varen bent, late reactie op stuur en gas. Na een korte tijd was het zelfvertrouwen van Leen weer helemaal terug en was ze lekker aan het toeren in de tweede versnelling. Zelfs het eerste bruggetje waar ze ’s nachts in een nachtmerrie vanaf gekukeld was, ging prima. Ook de laatste hindernis, een 30 cm diepe sloot, deed Leen prima. Dus petje af, geen enkele keer vast!

Nadat we Mamili NP verlaten hadden, moesten we eerst over een beroerde gravelweg naar Katima Mulali. Daar aangekomen hebben we inkopen gedaan omdat we van Roger hadden begrepen dat de winkels daar beter voorzien waren dan in Kasane (Botswana). Maar omdat je in Botswana geen vlees mag invoeren, zouden we dat in Kasane inslaan. Vervolgens tussen Katima en Ngobe geluncht om ons vervolgens te melden bij de Namibische grensovergang. Eerst een loket waar we een stempel in ons paspoort kregen van een bijzonder ongeïnteresseerde dame die tegelijkertijd mobiel een niet al te professioneel gesprek leek te voeren. Ongeïnteresseerdheid blijkt hier in de regio een zeer goed gecultiveerde eigenschap te zijn, zeker bij overheidsdiensten of bij medewerkers van Nationale Parken. Dit overigens in tegenstelling tot de medewerkers van private lodges, die over het algemeen wel een gemotiveerde indruk maken. Ook bureaucratie is een begrip dat je hier nog veel tegenkomt. Na loket 1 volgde aan de Namibische kant van de grens nog loket 2, waarna we aan de kant van Botswana nog eens VIER loketten afmochten. Het eerste loket in Botswana was een veterinaire controle, waarbij een poshy uitziende negerin onze auto doorzocht en bij hoog en laag beweerde dat we geen sinaasappelen, tomaten en komkommers mochten importeren. Die moesten we inleveren. Toen ontdekte ze de ballonnetjes en de speeltjes die we mee hebben om uit te delen aan kinderen. Die vond ze erg interessant, dus boden wij er haar wat aan in ruil voor het niet hoeven in te leveren van onze groente en fruit. Dat was akkoord, mits we het goed zouden verstoppen, want als haar collega’s het zouden ontdekken, zou haar dat haar baan kunnen kosten, zij ze. Dus wij groente en fruit onder de achterbank verstoppen en haar een zak ballonnen gegeven. Vervolgens moesten we de zolen van al onze schoenen/slippers door een desinfecterend badje halen. Toen dat was gebeurd mochten we verder, maar niet nadat ze ons nog even fijntjes wees op haar souvenirstalletje, waar ze houtsnijwerk verkocht. Blijkbaar een duobaantje… Leen heeft voor de show nog even quasi-geïnteresseerd gekeken. Maar toen de beambte doodleuk vertelde dat we eigenlijk ook geen houtsnijwerk mochten importeren, was ze er snel klaar mee. Tenslotte moesten we de auto door een desinfecterend bad rijden en konden we naar loket 3 tot en met 6. Gelukkig zijn we daar niet gecontroleerd (maar presteerden ze het wel maar liefst 30 minuten over twee stempeltjes en een formuliertje te doen). Dus al met al toch veilig met ons groente en fruit over de grens gekomen.

Vervolgens naar Kasane gereden. Onderweg langs de weg verschillende groepen olifanten gezien en een aantal bijzondere vogels (Hornbills van een halve meter hoog) en warthogs en een paar bokjes. Tot onze verbazing blijven de beesten hier gewoon zitten als je langsrijdt. Ook nog moeten stoppen voor een overstekende groep olifanten. Op dezelfde plek lag ook het wegrottende karkas van een olifant langs de weg, die waarschijnlijk geschept is door een auto. Het meurde behoorlijk.

In Kasane aangekomen eerst nog wat vlees gekocht voor op de braai en wat geld gepind. Kasane maakt de indruk van een druk toeristendorpje, veel lodges en veel safari-wagentjes met toeristen er in. We kwamen nog langs een golfbaan en de enige die daar te zien waren de wrattenzwijnen, die hun buik lekker aan het vol eten waren met de wortels van het gras. De supermarkt was inderdaad minder voorzien, maar wel goed. De rijen voor de bank zijn langer dan in Namibië. Daarna naar de camping gereden. Het is een camping welke een onderdeel is van een chique lodge. Grote receptie, maar bijzonder ongeïnspireerd personeel, dat niet z’n best doet je uit te leggen waar je mag/moet staan en hoe zaken in z’n werk gaan. Vervolgens naar de camping gereden, ook daar ongeïnteresseerdheid troef, maar nadat we vervolgens zelf ons plekje gevonden hadden wel een geüniformeerde meneer die ons om ons voucher vroeg. Tsja, die hadden we al af mogen geven bij de receptie. Het beschrijven en implementeren van werkprocessen lijkt hier nog een ongeoefende kunst, laat staan het automatiseren er van… Maar nadat we ook dit uniform overtuigd hadden, hebben we een lekkere duik in het zwembad genomen. Daarna gedoucht en de braai aangeslingerd en lekker gegeten.

Morgenochtend gaan we een selfdrive-gamedrive doen in Chobe NP (hier om de hoek). En morgenmiddag gaan we een boottocht maken op de Chobe-rivier.

Location:Chobe Safari Lodge