Opuwo

Zaterdag 15/09/2012: Vanochtend waren we op tijd uit bed, dus we konden rustig aan doen, dus op het gemak ontbeten, de was binnengehaald die ik gisteren op de handwas had gedaan, want de laundryfaciliteiten waren hotelprijzen, dus per stuk. Rond 9.00 waren Jeroen, Aisja en wij klaar om te vertrekken. We waren ruim op tijd, voor de supermarkt was het gelukkig nog niet zo druk dan gisteren. Ik heb nog een paar kindjes blij gemaakt met een ballon. Toen Marianne eraan kwam, hebben we boodschappen gedaan: een zak meel van 20 kg, twee pakken suiker, thee, aantal broden, boter en snoepjes voor de kinderen (later bleken de volwassenen die ook heerlijk te vinden). Tabak voor de chief hebben we niet meer gekocht, want ze hadden zijn merk niet, maar volgens Marianne zou dat geen probleem zijn. De auto volgeladen op weg naar het dorp. Marianne haar moeder is met een Angolees getrouwd en daardoor woont zij in de stad en niet het dorp. Haar oom is de chief van het dorp. Het dorp heeft ongeveer 300 inwoners en is verspreid over een aantal plekken met hutjes, met daarbij een omheind veld voor het vee. De grond ligt bedolven onder de stront van het vee, bijmesten zoals ik altijd doe met gedroogde koeienmest is hier zeker niet nodig. Gelukkig is het hier heel droog en rook je er niets van. Eenmaal aangekomen werden we verwelkomd door de chief met mooro (goeiedag) en een stevige handdruk. Zijn vrouw en minnares zaten bij hem. Zijn vrouw ging net beginnen met het invlechten van haar extensions, nou volgens mij een heidens karwei om het volgens hun normen goed te krijgen. We kregen de droogplaats van maïs te zien, ongeveer de enige grondstof die ze hebben. Ook mochten we in een aantal hutten binnenkijken, zoals die van de chief, die gemaakt zijn van koeienstront en leem. We werden overal hartelijk ontvangen en kregen een handdruk, waardoor onze eigen handen ook steeds meer een okergelige kleur kregen. Ze smeren twee maal per dag een goedje op hun hele lichaam, gemaakt van koeienvet, oker (soort steen fijn gemalen) en parfum gemaakt door houtjes die lekker geuren te verkolen en te verpulveren. Aan de ene kant is dit als bescherming tegen de zon en insecten, maar ook om zich schoon te houden (ze wassen zich nooit met water). Ze houden ook de rook van die houtjes bij hun intieme delen als parfum. Ze houden ook van sieraden, en deze hebben ook een betekenis, wat ik inmiddels al vergeten ben. Toen ik eenmaal ballonnen en speeltjes ging uitdelen werd ik snel omringd door veel kinderen. Marianne legde veel uit over de gebruiken van de Himba’s; zoals het heilige vuur, de ondertanden die worden getrokken, ritueel bij de begrafenis en het uithuwelijken wat reeds kort na de geboorte gebeurd. De mannen zijn overdag weg met het vee, en pas ’s avonds komen ze terug en sluiten het vee op in het hek op het terrein. Aan het einde van de tour had iedereen zich verzameld met zijn juwelen en toen werden ze wel heel opdringerig, arm- en halsbanden werden aan gedaan, als je er één afhaalde kwamen er een aantal bij. Uiteindelijk een paar gekocht, een beetje onderhandeld, want dat is toch niet mijn sterkste punt. Daarna teruggereden naar de stad, waar we nog wat inkopen hebben gedaan voor op de braai vanavond, want het eten in de lodge was niet van hoogstaande kwaliteit. Nu genieten we aan het zwembad van een prachtig uitzicht over de vallei.

Location:Opuwo