Robertson
02/11/2015: We werden verrast door een heerlijk ontbijt. We lazen gisteren in het foldermateriaal dat je voor een gekookt eitje extra zou moeten betalen, wat ons enigszins verbaasde. Nee, hoor we kregen vers geperste sinaasappelsap, granola en yoghurt en een heerlijke omelet en croissant. Na het ontbijt zijn we naar Robertson gereden op zoek naar een wasserette. We zijn bij het toeristenbureau gestopt en er zijn hier maar liefst twee laundry’s. We kregen nog een heel verhaal over het feit dat haar dochter een kind had van een Nederlandse student, maar zij geen mogelijkheid had om naar Nederland te verhuizen. We vroegen ook nog naar een koffietentje met WiFi, maar helaas dat kende ze niet, ze verwees ons door naar een fotozaak die internet had. We hebben eerst de was weggebracht naar de laundry, een heel aparte vrouw stond achter de balie, ze was een beetje wereldvreemd, nu maar hopen dat het goed gaat met de was. Erna op zoek naar een golfbaan in Robertson, dit was nog niet zo simpel. Uiteindelijk kwamen we bij een vrije nieuwe baan uit, waar ze maar liefs 420 rand vroegen, bijna net zoveel als in Pezula, maar de baan was veel minder mooi. Er was nauwelijks begroeiing, dus daar hebben we maar vanaf gezien. Erna naar een koffietentje met WiFi. Koffie was heerlijk, maar internet was ook supertraag, nou ja nu tenminste wel een verbinding, want in Fraai Uitzicht is er helemaal geen verbinding. We hebben een slaapplek voor de komende dagen gezocht. Het is the Prime Spot in Worcester geworden, op zijn Afrikaans noemt het dorp Woester. Ze hebben een zwembad en dat zullen we nodig hebben, want komende dagen wordt het weer 30 graden. Vandaag voelt het nog fris aan vooral als de zon weggaat en we hebben zelfs nog een regenbuitje gehad. Na de koffie zijn we naar McGregor gereden een klein dorpje, waar veel kunstenaars wonen en waar blanken en zwart in harmonie naast elkaar leven. Er waren aantal oude huizen, maar het zag er niet echt spectaculair uit. Erna was het tijd om te lunchen. We hebben een stop gemaakt bij Christina van Loveren. Het is een erg toeristische wijnfarm waar ze ook lunch serveren. Ik had een dagsoep en Wouter had een salade: bewust hebben we een lichte lunch gekozen, omdat we vanavond verrast worden met een zesgangen diner met bijpassend wijnarrangement. Erna zijn we doorgereden naar de Wetshof, een veel kleiner wijnhuis waar we, nou ja Wouter, de enige waren om te proeven. Ik zit achter het stuur en we lazen ergens dat 10 winetastings overeen komt met 2 glazen. Hier kregen we 14 winetastings! Je betaalt er wel 50 rand voor omdat je ook een heel assortiment bubbels krijgt aangeboden. In deze regio zijn de wijnproeverijen gratis, in tegenstelling tot de regio Stellenbosch en Franschoek. Dit wijnhuis is vooral bekend om zijn witte wijnen, vooral de chardonnay viel in de smaak. Ze verkopen de wijn in de Delhaize, dus als we weer in België zijn zullen we een keer lans de supermarkt moeten. Het wijnhuis zat in een prachtig pand en de oprijlaan was omgeven door jacarandas (bomen met blauwe bloesems).
