04-03-2026: Marshall – Waspik

Vandaag is de laatste dag van de vakantie. Heerlijk om een dagje te relaxen in Libassa eco lodge. Het zal dus geen uitgebreid reisverhaal worden, want de dag bestaat uit zonnen, rondje zwemmen in het zwembad, insmeren met zonnecrème en lezen. We weten inmiddels dat het plekje aan zee, waar ook een zwembad aan ligt de heerlijkste plek is. Er staat een heerlijk windje, we kijken uit over zee, maar er staan ligbedjes op een houten vlonder.

Ms Pepper kwam samen met Bobby en Juju tegen het eind van de ochtend langs. Ms Pepper vroeg ons met onze Europese bril en vanuit het perspectief van de afgelopen twee weken eens te sparren met ze. Bobby en Juju wilden graag gebruik maken van de ‘brains’ van Hans en mij, dus we hebben in Over Rood-stijl een consult met ze gedaan. Juju heeft blijkbaar wat grond in een nabijgelegen dorp en wil een soort van school bouwen waar ze praktische vaardigheden leren aan mensen, zoals loodgieter, timmeren etc. Leuk om te doen, en uiteindelijk gingen ze zoals wel vaker gebeurt met meer vragen weg dan dat ze gekomen zijn. We hebben ze in ieder geval uit het hoofd gepraat om direct een gebouw in elkaar te timmeren en vooral een plan te maken, te prioriteren en te focussen op het vinden en committeren van goede docenten. Want schoolgebouwen staan er hier al genoeg.

Daarna een laatste lunch en het vervoer regelen straks naar de luchthaven, waar we bij het restaurant willen eten waar we ook bij aankomst hebben gegeten. Want na twee en een halve week Liberia doorkruist te hebben, zijn we unaniem tot het oordeel gekomen dat we daar de eerste dag de lekkerste planteen (bakbanaan) hebben gegeten.

Straks dus het vliegtuig in om dit mooie maar ook arme en in sommige aspecten raadselachtige land vol met tegenstellingen achter ons te laten. Het was een zeer speciale vakantie, niet in de laatste plaats vanwege het meereizen met Ms Pepper en het bezoek aan plaatsen en van familie van haar waar we anders nooit zouden zijn geweest. Ons verblijf van ‘maar’ twee en een halve week voelt alsof het een maand heeft geduurd, zoveel verschillende indrukken, verhalen en avonturen die we hebben gezien, gehoord en beleefd. Maar ook het besef hoe extreem goed wij het in onze westerse wereld hebben en hoe verwend wij zijn.