18 oktober 2024: Hoi An – Ho Chi Minh City
Onze laatste ochtend in Hoi An. Ik had bedacht om in de ochtend nog even in de stad rond te lopen, maar Wouter vond zijn bed te lekker en later begonnen zijn darmen ook weer op te spelen. Na het ontbijt nog een paar baantjes getrokken in het zwembad en dan rustig de rugzak gepakt. We werden om kwart over tien opgehaald. De taxichauffeur bracht ons naar de luchthaven van Da Nang. Onderweg kwamen we het ene resort na het andere tegen en daarna ook nog heel veel resorts in aanbouw. Het lijkt erop dat Vietnam zich klaar maakt om nog veel meer toeristen in de toekomst te ontvangen. Da Nang is ook place to be om te golfen, maar we zijn toch blij dat we dat niet hebben gedaan, want het zou ons veel te warm zijn geweest.
Vanmiddag zouden we een Street Food Tour in Ho Chi Minh City (HCMC) hebben, maar Wouter zag dat niet zitten, omdat hij nog steeds liever een toilet in de buurt heeft. Hij stuurde een appje naar Miss Tra, onze steun en toeverlaat in Vietnam, om te kijken of het verplaatst kan worden naar morgen. Geen probleem. Morgenochtend kan ik alleen naar de Cu Chi Tunnels en als Wouter het weer aandurft om een paar uur zonder direct bereik van een toilet iets te ondernemen kan hij ‘s middags mee met de HCMC stadstour en ‘s avonds kunnen we de foodtour doen. Ze schreef ook nog dat als hij zich morgen niet beter voelt, hij het moet laten weten, want dan kan ze een opname in het ziekenhuis regelen. Wouter liet weten dat dit niet nodig zal zijn. Ik hoop niet dat alle vrouwen in Vietnam zo reageren als hun man ziek is, want dan liggen alle ziekenhuizen hier overvol.
De vlucht naar HCMC was ongeveer anderhalf uur. We hadden Hoi An met zonnig weer verlaten, maar toen we aankwamen in HCMC was het aan het hozen. Gelukkig konden we onder een overkapping naar de taxi lopen. Vanaf de luchthaven naar het hotel was het 8,5 kilometer, waar we maar liefst 40 minuten over deden. Wat een drukte. We waren door iedereen gewaarschuwd dat HCMH de drukste stad is van Vietnam en dat is het zeker. Door de regenbui leek het verkeer helemaal opgestopt te zijn. Toen we bij hotel Sanouvan aankwamen, was het weer aardig droog. Bij de receptie was een of ander feestje aan de gang in kader van vrouwendag. Er stonden overal koffers en personeel was niet echt vriendelijk. Wat een verschil met de hotels in het Noorden. Onze eerste gids in Hanoi zei al dat mensen in HCMC niet zo vriendelijk waren, zou het dan toch kloppen?
Omdat het weer tijd was om de was te laten doen, had Wouter zich deze keer verdiept in een laundry-service. Recht tegenover het hotel zat er eentje en ze geven het morgenochtend af aan het hotel, wat een service. Het lijkt erop dat het deze keer soepeler zal verlopen dan de eerste keer wassen.
Aangezien we nog niet geluncht hadden en het een uur of vier was, zijn we op de hoek bij het hotel naar een Japanse restaurant waar ze udon noedelsoep verkochten gegaan. Dit leek ons een veilige keuze voor Wouter. We moesten nog geld wisselen en hadden op de site van Local Vietnam gelezen dat je rond de Ben Thanh markt het best geld kon wisselen. Ha Tam Jewelry is de bekenste geldwisselaar en ja hoor een rij mensen voor het loket, wat blijkbaar gebruikelijk is. Ze vonden het geen probleem om onze briefjes van 10 en 20 euro om te wisselen, wat eerder niet werd geaccepteerd.
Ik had gelezen dat vruchtensap goed is tegen reizigersdiarree. Aangezien ze hier lekkere sapjes verkopen is dat geen straf. Ik bestelde twee sapjes en kreeg in verband met happy hour een derde gratis. Toen ik wilde betalen, was er blijkbaar een probleem met de kassa. Ze was druk aan het appen met iemand en na vijf minuten kon ze me geld teruggeven. Ik dacht dat de sapjes inmiddels klaar waren, maar nee hoor ik kreeg een apparaatje mee die rinkelt als de bestelling klaar is. Ik ging bij Wouter op het terras zitten en na 10 minuten was het ding nog steeds niet afgegaan. Ik terug naar binnen, was ze de bestelling vergeten maken. Het zou nog vijf minuten duren. Dit werd uiteindelijk ook weer langer, maar toen kwamen ze het, met duizend maal excuses, brengen.
We hebben nog een klein ommetje gedaan en zijn nu terug op de hotelkamer. Het zal een rustig avondje worden voor ons in deze bruisende stad die bekend staat om zijn nachtleven.