Bagan

Zondag 13/10/2013: Deze ochtend rustig opgestart, we werden om acht uur opgehaald door de chauffeur die ons langs een aantal tempels zou rijden. Het is niet alleen een mooi hotel om te zien, maar ook ontbijt is super verzorgd. Leen heeft zich laten gaan aan de pancakes. Eerst hebben we de  Pyathada Paya bezocht waar we omhoog konden klimmen en een prachtig uitzicht hadden over de omgeving ruim 4,400 tempels en pagodes op 42 vierkante kilometer. De gouden periode van Bagan begon in 1057 na Christus. De komst van Kublai Khan in 1287 luidde het definitieve verval in. Birmezen begonnen de regio zelfs te mijden, omdat er geesten zouden rondwaren. Dat is nu zeker niet meer het geval, want rond elke tempel rijzen de souvenierwinkels de grond uit. In de jaren zeventig is er een grote aardbeving geweest, waardoor veel tempels beschadigd zijn. Gelukkig staat Bagan op de werelderfgoedlijst van UNESCO, waardoor er geld beschikbaar wordt gesteld voor de restauratie, helaas wordt dit niet altijd op de meest authentieke manier gedaan. Daarna hebben we een markt bezocht, je merkte dat ze daar meer toeristen gewend waren en ze  probeerden vooral ansichtkaarten, longi’s (dit is een soort omslagdoek die je gebruikt als rok, bijna alle Birmese mannen dragen zo een doek ipv een broek) en het boek van James Orwell over Myanmar te slijten. Daarna zijn we langs verschillende pagodes gegaan, o.a Shwezigon pagode, Htilominlo Pahto en de Ananda Pahto, maar je kunt je voorstellen dat we niet al die namen hebben onthouden, laat staan ze kunnen uitspreken. Soms heb je wel leuke contacten, zoals een jongetje die ons aanspreekt in zijn beste Engels en zelf getekende kaarten probeert te verkopen. Hij loopt een eindje met ons mee en vraagt of we een tempel willen beklimmen. Aan de andere kant verbazen we ons ook over de beeldvorming van de Birmezen over de rijke westerse toeristen, want Wouter kreeg een papieren vlindertje opgespeld door een meisje, die daar wat geld voor vroeg. Toen ik een briefje van 50 kyatt (ongeveer 50 cent) draaide ze zich om en liep weg, voor minder dan voor 1 euro deed ze het niet. We merken dat wij uiteindelijk toch meer kunnen genieten van de bevolking en het alledaagse leven om ons heen, dan om alle tempels van binnen en buiten te bewonderen. Nog even langs een shop geweest waar ze lakwerk verkopen, typisch voor Bagan. We kregen uitleg over wat er nodig is om er een schaaltje zo uit te laten zien. Het duurt ongeveer vier maanden, want na elke laag moet het een week in de vochtige kelder staan. Alles bestond uit natuurlijke materialen. Na een ochtend tempels bekijken waren we wel toe aan luieren aan het zwembad. 

Om vier uur werden we opnieuw opgehaald en zijn we nog langs een tempel gereden, de grootste die in Bagan staat. We kregen nog een rondleiding van een meisje, die probeert op zo’n manier haar spulletjes aan de man te brengen. Ze sprak keurig Engels en vertelde dat ze na schooltijd naar de tempel gaat, zodat ze haar Engels in de praktijk kan brengen. Na afloop wilde ze uiteraard graag dat we wat van haar kochten, maar haar spulletjes waren helaas niet al te mooi. We hebben haar 1000 kyat gegeven, waar ze erg gelukkig mee was. Daarna naar een andere tempel die we konden beklimmen om van daaraf de zonsondergang te bewonderen. Toen we aankwamen was het nog redelijk rustig, na een steile klim kwamen we op de hoogste verdieping uit. Aangezien de zon nog redelijk hoog stond, werd het behoorlijk heet. Langzaam werd het steeds drukker en voller op het platform. Wouter is een stuk naar beneden gelopen , want de drukte samen met de hoogte en de hitte vond hij toch niet echt relaxt. Ik ben blijven zitten tot de zon onderging. Helaas de wolken zorgden ervoor dat het geen prachtige zonsondergang was, maar toch hebben we heel erg genoten van het avondrood. Hopelijk geldt het gezegde hier niet, avondrood is water in de sloot.

De chauffeur heeft ons afgezet in het centrum, waar we net heerlijk gegeten hebben bij het Silver House, een familierestaurant. We zijn helaas de enige twee klanten, maar hebben gesmikkeld van een heerlijke curry.