Dag 3: Fez – Chefchaouen

Gisteravond een lekkere tajine met kip gegeten bij een veredeld straatstalletje aan Place Rcif. Verder niet veel meer uitgevoerd, wat gelezen. Vanmorgen werden we weer verrast met een heerlijk ontbijt. Vervolgens bepakt en bezakt op straat een taxi aangehouden die ons naar de huurauto zou brengen. Het lijkt er op dat de taxi’s in iedere stad en bovendien ook nog per functie een andere kleur hebben. In Fez zijn de petit taxi’s rood en de witte brengen je van en naar het vliegveld. En het grappige van die rode taxi’s is dat ze ook stoppen als er al iemand in zit. En als jij dan toevallig dezelfde kant op moet, kan je mee. In ons geval was het maar goed dat er naast de chauffeur al iemand in de taxi zat, want de chauffeur was niet geheel zeker van z’n zaak waar Europcar zat. En wij ook niet 😂. Uiteindelijk netjes afgezet (in de positieve zin). Wij het kantoortje van de Europcar binnen, stond er een groep van 10 Nederlandse meiden te stressen. Ze hadden hun voucher alleen digitaal mee en er was klaarblijkelijk maar één auto voor ze gereserveerd. Dat wordt proppen geblazen… 

Uiteindelijk werden wij naar onze auto gebracht. Een lekkere ragbak met al de nodige beschadigingen aan iedere kant. Even een lesje auto huren voor beginners: hoe meer krassen er al op de auto staan hoe beter. Als volleerd huurautohuurders is het altijd de sport dat inspectieformulier voorafgaand aan de huur zo vol mogelijk te krijgen met streepjes en kruisjes. Met name Leen is daar echt een enorme held in, zij is zelfs in staat om onder de auto te kruipen om de man van Europcar er op te wijzen dat er een deukje rechts achter het linkervoorwiel op de bodemplaat zit. Pas als het gehele formulier voor minimaal 25% zwart is, nemen wij de sleutels in ontvangst. Alleen als wij de auto total loss rijden, denk ik dat we ons eigen risico kwijt gaan zijn 🤪

Taakverdeling: Leen rijdt, Wouter navigeert. Tenzij het rijden moeilijker wordt dan het navigeren. Maar je snapt het al… De grap van de dag is trouwens dat er een navigatiesysteem in de auto zit maar dat je niet alle plaatsnamen kunt selecteren, lekker handig 😂 Dus uiteindelijk toch blij met Google maps. Fez uitrijden ging soepeltjes, de weg naar Chefchaouen vinden was ook geen probleem. Onderweg bij een uitkijkpunt hebben we nog vriendschap gesloten met een Marokkaan die ons zijn granaatappels liet proeven. Zo, die zijn ook een stuk lekkerder dan in Nederland. We hebben ons twee glazen granaatappelsap uit laten persen.

Lunch hebben we ergens halverwege genuttigd, in een soort grilltentje waar ze panini’s en kofta grilden. Smaakte weer goed. Vervolgens doorgereden en midden in het Rif-gebergte in een enorme hoosbui terecht gekomen waar de ruitenwisser en de ventilatie op standje hoogst moest om de weg enigszins zichtbaar te houden. Nou ja, laat de regen maar lekker vallen als wij aan het rijden zijn, dan is de kans groter dat het droog is als wij buiten rondlopen. Het lijkt er op dat Wouter’s fameuze goed-weer-radar twee dagen te laat weer op scherp staat, want na vandaag is de voorspelling voor de rest van ons verblijf stralend weer.

Vervolgens kwam Chefchaouen in zicht. Het stadje is bekend vanwege de indigoblauw geschilderde huizen, wat je van een kilometer of tien ziet liggen tegen de bergen aan. We wisten wel de naam van ons guesthouse, maar eigenlijk niet precies hoe je daar kon komen en of we er konden parkeren. Het zou ten noorden van de medina liggen, en volgens Google maps konden we er naar toe rijden. Nou, dat hebben we (met name Leen) geweten. We werden over steeds smallere weggetjes gestuurd met hellingsgraden die zonder overdrijven richting 30% gingen. Het is dat er een ouder brak autootje voor ons de helling op reed, anders had ik niet geloofd dat we er over heen gekomen waren. Daarna zouden we rechtsaf moeten, het leek een soort gravelpad te zijn. Langs een schaapherder die daar z’n kudde aan het uitlaten was, wij maar eens vragen of dit klopte, want wij begonnen inmiddels behoorlijk te twijfelen of we goed zaten. Maar volgens de schaapherder konden we verder rijden. En dat klopte, maar wat hij er niet bij had verteld is dat we over een begraafplaats moesten rijden. Letterlijk tussen de graven, die wel allemaal mooi indigoblauw geschilderd waren. Wel een beetje creepy. Maar uiteindelijk kwamen we aan de noordkant op een klein illegale parkeerplaats uit, naast een poort in de stadsmuur. Wij vragen aan de lokale ‘parkeerwachter’ of we bij onze guesthouse zaten, en warempel, op twee minuutjes lopen (en alsnog flink wat zoeken, want het is net een doolhof) vonden we ons verblijf voor vannacht. En mooi dat het daar is… we blijken midden in het mooiste en minst toeristische stukje van Chefchaouen te zitten 👌🏻.

Na te zijn ingecheckt door een superaardige dame die ons van thee voorzag, zijn we het stadje gaan verkennen. Eerst een wandeling gemaakt langs de rivier, om vervolgens door het toeristische deel op een klein pleintje te belanden. Daar zitten we nu tussen de locals aan de muntthee, op de achtergrond voorzien van Marokkaans commentaar op de wedstrijd Ajax-Chelsea.