Dag 5: Waspik – Woerden – Waspik
Zo anders dan de vakantie oorspronkelijk gepland was, zo anders loopt ook nu de korte termijn planning. Oorzaak: wederom Covid-19. Waar we vrijdag nog het idee hadden vandaag naar Vlissingen te rijden om daar een paar dagen te bivakkeren in een appartement van vrienden van ons, loopt het een beetje anders.
Afgelopen vrijdag kreeg ik (Wouter) last van een kleine keelpijn. Niets bijzonders, een lichte irritatie en wat hoesten. Maar van vrijdag op zaterdag werd het slechter, zaterdag flinke keelpijn, lichte koorts en flink hoesten. Alles wijst op een keelontsteking, maar ja… het kan ook Corona zijn. Dus wat is wijsheid? Wel of niet in zelf-quarantaine, ondanks dat wij al behoorlijk terughoudend zijn in onze contacten? Wel of niet laten testen? Wat zijn de gevolgen voor de vakantie?
Uiteindelijk toch m’n morele besef en gezond verstand laten zegevieren boven de struisvogel-act, en zaterdag online een afspraak geprobeerd te maken voor een corona-test. Eerstvolgende mogelijkheid: maandag 13:45 in Woerden (!) of Nootdorp (!!) of all times and places. Na nogmaals een momentje van twijfel toch besloten door te zetten. Ik kan natuurlijk niet afgeven op al die malloten die de drukte opzoeken, gewoon lekker doorwerken terwijl ze klachten hebben of zich met mondkapje the King of the Lacoste-store wanen om dan vervolgens zelf geen test te ondergaan omdat het nu ff niet helemaal uitkomt of de testlocatie wat offroute ligt…
Dus in plaats van een enkeltje Vlissingen is het een retourtje Woerden geworden. Alwaar ik mij meldde bij een grote witte tent waarvan geen foto’s mochten worden genomen. Dat heb ik dan uit recalcitrantie weer wel gedaan, waarom zou ik potverdorie geen foto’s mogen nemen van feestjes van mijn belastingcenten?
Moet zeggen dat ik niet veel op heb met het organisatievermogen van de GGD’s, maar het afnemen van de test verliep soepel. Moest een paar minuten wachten, vervolgens door een teststraat waar bij de eerste post m’n gegevens werden gecontroleerd. En daarna trof ik bij de tweede post een vriendelijke oudere meneer die, ondanks dat hij peentjes zweette in een grote tent zonder airco en in volledig in beschermende kleding gehuld, mij voor zover nodig even op het gemak stelde door een praatje te maken. Daarna eerst een staafje in de keel, waarop ik ‘Aaah’ moest zeggen. Dat deed pijn, een extra indicatie dat m’n zelfdiagnose keelontsteking correct is. Daarna de instructie om m’n neus te snuiten (‘graag het zakdoekje thuis weggooien’ 😀) waarna hetzelfde staafje in m’n neus werd gestoken. Hier had ik wat gruwelverhalen over gelezen, in de zin dat juist dit onderdeel pijn zou doen en dat het zo diep werd gestoken dat het leek alsof ze een deel van je hersenen afschraapten. Maar dat viel reuze mee, basicly voelde ik van het staafje in m’n neus eigenlijk niets.
En nu? Nou, maximaal 48 uur wachten op de uitslag. Bij drie gevallen in onze omgeving de afgelopen week duurde het gelukkig maar 24 uur. Dus hopen wij daar ook maar op. Tot die tijd blijf ik binnen, en als de test negatief is (geen Covid-19) gaan we alsnog naar Vlissingen. Tot zover dus het tweede deel van onze roadtrip. Wordt vervolgd…