Fukuoka – Osaka

19-10-2016: Vandaag opnieuw een reisdag voor de boeg en het grootste stuk sinds het begin van onze vakantie, ongeveer 600 km. De shinkansen van 11.00 en dan ben je ongeveer drie uur later op bestemming. Met de trein is toch de snelste en erg comfortabele manier van reizen in Japan. Het is vandaag onze 14de trouwdag, dus op zoek naar een chique ontbijtje. Dat was nog niet zo simpel, want de meeste zaken gaan hier pas om 10.00 open en dan zouden we te laat op het station zijn. Uiteindelijk vonden we een bakkerij die om 9.00 open was en geen minuut eerder, nadat we eerst de voorverpakte broodjes bij de Tully’s koffie, een soort Starbucks, hadden bekeken. De broodjes en koffie smaakten heerlijk, behalve dat het zaakje onder de grond lag. Kan je je voorstellen dat je de hele dag werkt zonder daglicht. Wij zouden er niet vrolijk van worden. Terug naar het hotel gelopen en alvast ingecheckt op onze terugvlucht. Gelukkig had Wouter bij vertrek vanuit Amsterdam twee duurdere stoelen gekocht, zodat we nu wel bij het raam zitten, want inmiddels moet je voor een stoel aan het raam bij KLM zelfs bij betalen. Waar waren de tijden dat we voor onze huwelijksreis extra beenruimte en een fles champagne kregen aangeboden. Met de metro naar het station gereisd. Het was nog een uitdaging om een juist kaartje uit de automaat te krijgen, maar gelukkig zat er een knop op dat je taal kon wisselen en hebben we inmiddels genoeg ervaring om met de metro in Japan te reizen. Een paar minuten later stonden we op het station, maar dan moet je meestal nog een kwartier uittrekken om in de ondergrondse gangen je weg naar het shinkansen station te vinden, gelukkig staat alles hier erg goed aangeduid. Het was erg rustig in de trein, het enige wat je hoort zijn knisperende plastic zakjes en slurpende geluiden van de bentobox die worden verorberd. Wij zijn voor een late lunch op het station gegaan, nl sushi, want zulke heerlijke sushi als je in Japan kan je volgens ons nergens anders krijgen. We hadden onze rugzakken al afgegeven bij het hotel en na de lunch konden we inchecken. We hebben een upgrade gekregen van de kamer, we zitten op de 25 ste verdieping met uitzicht over een deel van Osaka. Je ziet de mensen als mieren op en neer lopen in de straten. Grappig is dat we hier zelfs het geluid van de verkeerslichten nog horen, nl pieuw pieuw als het licht groen is, dat zullen we toch niet echt missen. We zijn naar de wijk Minami (zuiden) gegaan wat in de buurt van het Namba metrostation ligt. Het is één van de shoppingcentra die vooral bekend staat om zijn lichtreclames en voorbeelden van etenswaren die ze serveren, zoals dit bij ons op carnavalswagens prijkt, aan hun gevel hebben hangen. Het feit dat je niet alleen naar de winkels op de begane grond moet kijken, maar ook welke winkels en restaurants op de verdiepingen erboven zijn gelegen, blijft voor ons toch erg wennen. Wat een drukte! Het viel ons op dat de verkeersstromen mensen hier minder goed geregeld is dan in Tokio, want vandaag heb ik regelmatig tegen iemand op gebotst en dat gebeurde eigenlijk niet in Tokio. Er rijden hier ook weer veel fietsers rond die echt van alle kanten komen, dat maakt het er niet overzichtelijker op. We hebben een tijd vanuit de Starbucks op de eerste verdieping mensen zitten bewonderen, heerlijk een beetje uit de drukte. We zijn teruggelopen naar de metro richting hotel, omdat het nog wat vroeg was om te dineren, aangezien we een late lunch hadden. Op de hotelkamer ons laatste biertje, dat inmiddels koud was, genuttigd. Het plan was om biefstuk te eten, aangezien het biefstuk hier zo lekker is, maar alle steak-restaurants, die hier in de buurt zaten, konden ons niet echt bekoren. Uiteindelijk zijn we bij een Chinees restaurant geëindigd. Niet helemaal het restaurant die we in gedachten hadden om onze culinaire vakantie af te sluiten. We hadden wat aperitiefjes besteld, maar op zijn Chinees kwam eerst één deel van het hoofdgerecht en dan pas de aperitiefhapjes en dan het tweede deel. Het smaakte gelukkig wel goed.