Nagasaki – Fukuoka

18-10-2016: Reisdag voor de boeg vandaag. Het was rustig opstarten, want de trein vertrok pas om 10.20 in Nagasaki. De rugzak gereorganiseerd en gekeken of er nog moet gewassen worden, maar genoeg schone kledij tot donderdag. Ontbijt bij de bakker bij het station gekocht en met een koffie van de Starbucks een plekje op het terras gezocht. We hadden mooi uitzicht op de forenzen die aankwamen, de ene wat meer uitgeslapen dan de andere. De hedendaagse mode is toch wel opmerkelijk verschillend dan bij ons, drie kwart broeken met extra wijde pijpen, meestal sokken in de schoenen, maakt niet uit of je nu sandalen draagt of dichte schoenen. Velen hebben een apart loopje, komt het nu omdat ze vaak schoenen dragen die een paar maten te groot zijn of iets anders, wij zullen het niet te weten komen. Het is Leen ook nog gelukt om een Japanner aan het lachen te krijgen. Wouter zat te klieren voor de lift en toen wilde ik een poging doen om hem niet mee te laten gaan naar boven, aangezien ik de sleutel had. Ik had er natuurlijk niet aan gedacht, dat er mogelijk iemand in de lift stond toen die openging en ik heel vreemd probeerde naar binnen te stormen. De rugzak opgehaald en uitgecheckt en terug richting het station gelopen. We hebben nog een poging gedaan om onze reservering voor morgen te vervroegen, maar helaas de eerdere trein is volzet. Ik heb nog een rondje gelopen op een markt die voor het station was opgezet met prullaria. De mensen zijn hier zo eerlijk dat je het eigenlijk niet kan voorstellen, je kon slechts bij één kassa afrekenen wat je bij de tientallen kraampjes had uitgekozen. Kun je je het voorstellen: het was er een drukte van jewelste, want er is één of ander sportgala voor oudere mensen die met honderden tegelijk uit de trein kwamen. Het was ons deze ochtend al opgevallen dat het winkelcentra deels open was, nl. je kon naar de supermarkt lopen en de open kraampjes met cake en koeken waren afgezet met een lint. Ik kan me voorstellen dat bij ons in de ochtend alle kramen leeg zouden zijn. In de trein is het ook een drukte van jewelste. We gaan wel snel de gewoontes van de Japanners overnemen, want er zat een groep buitenlandse dames in de trein luid te praten en op en neer te lopen, wat ga je je daar snel aan irriteren. Het ritje was een kleine twee uur, dus  iets na twaalf uur kwamen we aan in Fukuoka. Bij het hotel “Excel Tokyu” onze koffers achtergelaten en op zoek gegaan naar een restaurant om te lunchen. Er is hier keuze genoeg, dus Wouter aan de noodlesoep en ik gebakken dumplings. Er is hier niet veel te zien, maar we hadden bedacht dat we naar Robo-square wilden wat bij de Sky tower en het strand lag. Robo square, was niet echt een plein maar eerder een mini-pleintje. Er stonden een aantal robots, zelfs Roomba onze stofzuiger stond er. Het viel erg tegen en de robots waren minder geavanceerd dan we gedacht hadden. We zijn langs de toren naar het strand gelopen, maar ook daar was het redelijk uitgestorven. De meeste strandtenten waren dicht en helaas waren het niet zo zomerse temperaturen als gisteren. We hebben nog even zitten kijken naar een aantal leerlingen die spelletjes deden op het strand en zijn daarna terug gelopen naar de metro. In onze hotelkamer een kopje koffie gezet onder het genot van een vers gebakken cake in de vorm van een donut. Je ziet hier overal shops met per stuk voorverpakte koekjes en cake, wat door veel Japanners wordt gekocht. Wij vragen ons af of dit nu echt lekker kan zijn, aangezien het niet echt vers is. Vanaf de metro kwamen we langs een bakker, waar ze vers werden gebakken en de lekkere geur konden we beiden niet weerstaan. De cake was nog warm en superlekker. Fukuoka staat bekend om het eten in Yatai, nl food stalls aan de kant van weg. Leen had er een geromantiseerd idee bij, nl in een rustig straatje met aan twee zijden leuke eettentjes. De werkelijkheid bleek minder rooskleurig. Het klopt dat het aan de kant van de weg was, maar aan een zesbaansweg op houten bankjes in keukens die er niet al te fris uit zagen. Dit hebben we maar overgeslagen en we hebben uiteindelijk in een winkelcentrum een home made hamburger gegeten met frietjes. Het lijkt erop dat we toch steeds meer zin krijgen in de Wetserse keuken. Je kon kiezen tussen een smal, medium of large bier, de large bier was wel erg groot. Toen we terugliepen naar ons hotel, blijkt onze wijk de uitgaanswijk te zijn. Je ziet allemaal mannen in pak en vrouwen die er op hun paasbest uitzien, met korte rokjes en extreem hoge hakken. Als je mij daarmee op pad stuurt dan verongeluk ik mezelf.