Inle Lake

Woensdag 30/10/2013: Vandaag onze laatste dagtocht op het meer. We werden om acht uur opgehaald na een heerlijke rustige nacht. Gelukkig wordt er in de nacht niet doorgewerkt. Het ontbijt was heel goed verzorgd, voor het eerst zelf gebakken brood en kaas, dat heb ik niet meer gezien sinds we Nederland verlieten. Er waren pancakes met banaan, ik heb me volledig laten gaan. Eerst gingen we naar de markt bij Phaung Daw Oo Paya, een echte grote markt, naast toeristen zag je ook veel locals kopen en verkopen. Voor we aankwamen was er net een stevige bui geweest, dus het was nogal modderig, echt lekker liep het niet. Na de markt vaarden we richting het zuiden, we maakten eerst een stop bij een plaatsje waar er ook markt was, maar helaas we kwamen net te laat aan. De kooplui vertrokken net met hun bootje huiswaarts en een aantal anderen met stier en wagen. Daarna vaarden we richting het tweede meer. Bij Mawbe gingen we aan land en liepen richting het dorpje. Eerst naar het klooster, waar ook een aantal stupa’s stonden. Er viel opnieuw een buitje, dus hebben we staan schuilen. Nog een kijkje genomen in het klooster, maar het was redelijk uitgestorven. Later bleek dat de jonge monniken naar school waren. We kwamen ze tegen toen ze terugkeerden naar het klooster om te lunchen. De lagere school was net uit, dus alle kinderen verzamelden zich om ons heen, want zoveel toeristen zien ze daar niet. Wij liepen door het dorp en werden gevolgd door een sliert kinderen die op weg naar huis waren voor de lunch. Aangezien het opnieuw begon te regenen, heeft Freddy een schuilplek gezocht bij een klein winkeltje, tevens de huiskamer, kregen we een kopje thee. Freddy was een tijd niet geweest in het dorp en er bleek een asfaltweg te liggen. Toen hij ernaar vroeg, wisten ze niet goed hoe het kwam, maar er was een vermoeden dat de overheid plannen had om de industrie die nu in Taung Gyi is gevestigd te verplaatsen. Blijkbaar blijkt het dorpshoofd en de monnik daar met de overheid over te overleggen en krijgen de dorpelingen in ruil een verharde weg. Als hun woning op een stuk staat die de overheid wil inpalmen, dan veegt de bulldozer de woning zomaar weg. De prijs van de grond was al hard gestegen. De berichten dat Myanmar, na Somalië, het tweede meest corrupte land is, blijkt toch wel te kloppen. We liepen over de Mawbe brug, die vroeger vooral gebruikt werd om te smokkelen. Er stond een politieman, die ons zo door liet, maar een boer met twee koeien om 2000 kyats vroeg. Freddy gaf aan dat de boeren niet weten hoe het werkt en dat hij daarom waarschijnlijk betaald. Op die manier sprokkelt de politieman wat extra loon bij elkaar. De boot lag ons op te wachten aan de overkant en we vaarden naar Thaung Tho, waar ook een aantal stupa’s stonden. Het valt op dat als je het meer verlaat, de mensen primitiever leven. In een paalwoning zou ik niet kunnen leven, je moet je voorstellen dat als je man ’s ochtends met de boot wegvaart, je de hele dag aan huis zit gekluisterd. Je kan nergens heen. Na Thaung Tho vaarden we richting het meer, halverwege hoorden we luide muziek. Het bleek een noviciaat te zijn, zoals we eerden zagen in Mandalay. Het was een broertje en zusje, ze waren gehuld in roze kleding en volledig opgemaakt. Ze moeten er uit zien als een prins en worden ook de hele dag behandeld als een prins, omdat Boeddha ook een prins was. Morgen volgt er opnieuw een gelijkaardige ceremonie en dan blijven ze erna in het klooster. Eenmaal op het meer gestopt om te lunchen, want het was inmiddels half drie, dus we hadden wel trek gekregen. Erna werden we naar het hotel gebracht, nadat we voor de laatste keer door het mooie schilderachtige dorpje Nampan vaarden. Inmiddels scheen de zon weer volop en was er nauwelijks wind, dus nog een aantal mooie foto’s genomen. In het hotel aangekomen, bleken de bouwvakkers nog volop aan de gang. Van de receptie kwamen ze vragen of alles ok was, want er was heel veel lawaai, dus dat is wel heel vriendelijk. Rond een uur of vijf stopten ze met werken en keerde de rust terug. ’s Avonds opnieuw à la carte gegeten, het smaakte heerlijk. ’s Nachts een onrustige nacht gehad, eerst werden we wakker van een soort vonk die onze kamer in kwam en erna was er geen stroom meer. Na twee pogingen hadden we weer stroom. Later bleek er geen water meer te zijn, maar ’s ochtends was alles opgelost. Amata Garden Resort heeft nog veel werk voor de boeg om er voor te zorgen dat ze een vier sterren hotel worden.