Labuanbajo – Sanur

Afgelopen nacht airco aangelaten in de kamer, ondanks dat deze erg veel lawaai maakte. Heerlijk geslapen. Wouter gewapend met oordoppen en water in zijn oor na het snorkelen en Leen vond het net het geluid van een regenbui. We werden om kwart voor acht opgehaald om terug te vliegen naar Bali. Na het ontbijt nog even genoten van het prachtige uitzicht, want vandaag was het onbewolkt en dat merkte je ook direct aan de temperatuur. Volgens mij was het om 7.00 ’s ochtends al boven de 30C. We waren om acht uur op de luchthaven. Aangezien het een kleine luchthaven is, waren we zo in de vertrekhal. We zouden om 9.35 vliegen, maar helaas Wings air heeft moeite om op tijd te vliegen. Gelukkig deze keer slecht een kwartier vertraging. Rond half twaalf uur landden we op Denpasar airport. De taxi stond klaar en bracht ons naar Sari Sanur. We hebben een soort villa met een eigen binnenhofje. Bij aankomst was het lunchtijd, dus we zijn naar het strand gelopen en hebben met onze voeten in het zand een burger gegeten. Ondanks dat we in Indonesië zijn, zullen we hier moeite moeten doen om Indonesisch te eten, want het is erg gericht op de Westerse toerist. We hebben nog een stukje van de boulevard afgelopen en langs wat winkels gestruind. Je wordt hier gek van de verkopers, ze lopen de hele tijd achter je aan, ze zeggen de hele tijd kijken kijken niet kopen. Je voelt je net als in Turkije, behalve dat ze hier nog opdringerig zijn. Ik wist niet dat het mogelijk was. Je wordt ook continu aangesproken voor een massage op het strand. Het leek ons verschrikkelijk, een bedje op het strand waar honderden mensen langslopen en je zitten aanstaren. We waren er snel klaar mee en zijn naar het hotel gegaan. We hebben aan het zwembad gelegen, gezwommen, gezond en gelezen. Ultieme afsluiting van de vakantie. Tegen borreltijd zijn we naar het strand gelopen op zoek naar de ultieme strandtent. Je weet hoe vrouwen zijn, alle strandtenten moesten eerst gekeurd worden vooraleer er een keuze kan gemaakt worden. Op een bepaald moment had Wouter er genoeg van en zijn we gaan zitten in een tentje aan de boulevard, dus genoeg om te kijken. Na de borrel zijn we naar de hoofdstraat gelopen om Japans te eten bij Soya café. Het was zeker onze duurste maaltijd van deze vakantie, maar het smaakte voortreffelijk.