Ubud

Vandaag een vrije dag in Ubud, als het aan Leen lag, hele dag vol gepland, maar gelukkig ben ik niet altijd de baas. Gisteren moesten we aangeven wat we wilden ontbijten, Wouter koos het ontbijt met omelet en ik ging voor de wentelteefjes. Na ontbijt fietstour voor morgenochtend geregeld en bij Jaqueline van Footprint travel navraag gedaan wat we met onze extra bagage kunnen doen als we naar Flores vliegen. In het vliegtuig naar Flores mogen we slechts 10kg meenemen, extra kg’s worden in rekening gebracht. Ze appte snel terug dat de taxi ons langs hotel in Sanur kan rijden voor hij ons naar de luchthaven brengt. Super. Erna vertrokken we richting de markt om wat souvenirs te kopen, want dat hebben we nog niet gedaan tijdens onze vakantie. Wouter had het snel gezien, want hij voelde zich net een reus in al die smalle gangpaden. We hebben even wat gedronken, een smoothie en sapje van dragonfruit of pitaja. De vrucht die we zagen op weg naar Sukamade. Wouter is op het terras blijven zitten en heeft zijn krant gelezen en ik heb nog wat geshopt. Ik blijf het toch lastig vinden om te beoordelen of je nu een reeële prijs hebt bedongen. Blijkbaar krijg je in de ochtend veel onderhandelingsruimte, want de eerste snelle verkoop is een goed teken. Als je op 30% van het startbedrag uitkomt, vraag ik me wel af of ik bedonderd word. Aan de andere kant ben je soms aan het onderhandelen over 60 cent, achteraf denk je waar gaat het over. Na de markt zijn we naar het koninklijk paleis teruggelopen om kaartjes te kopen voor een dansvoorstelling vanavond. Blijkbaar is Ubud de place to be om een dansvoorstelling te zien, we laten ons verbazen. We zijn de Monkey Forest Road terug afgelopen naar de ingang van het apenpark. Er staat een tempel, maar de toeristische attractie zijn vooral de apen. Je ziet ze overal, volgens mij makaken, van groot tot klein. Je kan bananen kopen en ze voeren. Ze klauteren dan op je lichaam naar boven en pakken de banaan uit je hand. De apen kunnen ook agressief zijn en bijten, dus het voederen lieten we mooi over aan anderen. Ze waren wel echt schattig om te zien, vooral de babyaapjes die onder de moeder hangen. Ze zijn ook erg brutaal, want plots sloeg een aap een beker koffie uit een meisje haar hand op de grond. Er ontstond ruzie tussen de apen en de toeschouwers, we zijn maar snel doorgelopen. Inmiddels was het lunchtijd. Wouter had gelezen dat er vlakbij een vijfsterrenhotel zat met een heerlijk restaurant, Petani. Het was voor Indonesische begrippen duur, maar we hebben voor 20 euro overheerlijke saté gegeten: kip, rund en garnalen. Leen wilde nog graag naar de Tirza Empul tempel, iets buiten de stad, maar Wouter had zijn oog laten vallen op een paar uurtjes zwembad. Het is een tempel, waar baden zijn, die gebruikt worden om zichzelf te reinigen voor het bidden. Volgens Tripadvisor springen toeristen er inmiddels ook in, waardoor de charme ver te zoeken is. We zijn via de hoofdstraat en wat zijstraatjes teruggelopen. Zelfs in de middag zag je mensen offers brengen bij de tempeltjes. Ze zetten de schaaltjes neer met rijst, bloemen en besprenkelen het met heilig water. Wouter is doorgelopen naar het hotel en ik heb nog wat winkeltjes bekeken, maar het was best heet, dus ook ik ben naar hotel gelopen om een duik te nemen, te zonnen en te lezen. Rond een uur of zes zijn we richting het paleis gelopen voor de legong en barong dance, door Sekehe Gong Panca Artha. We moesten daar om 19.00 zijn, dus nog mooi tijd voor een biertje. In Ubud hebben ze heel veel gezellige en leuke barretjes. Je merkt dat Bali veel meer gericht is op de toeristen dan Java, wat het dan ook een uitstekend vakantieland maakt. De dansvoorstelling was prachtig, maar na een kwartier waren we de verhaallijnal al kwijt. De dans werd begeleid door gamelan muziek. De dansers bewegen niet alleen het lichaam, met name de handen en voeten, maar ook de ogen. Naast dansers gekleed in kleurige kleding, waren er baron (monsters) die gehuld gaan achter een masker. De show duurde anderhalf uur, ondanks de hard bankjes was het erg vermakelijk. Tijdens de show was het al een aantal maal aan het hozen. Gelukkig toen we buiten kwamen was het droog, maar de pret was van korte duur. Helaas onze regenjas lag in de hotelkamer, dus als het redelijk droog was liepen we stukjes en als het ons te nat was schuilden we onder afdakjes van de winkels. We wilden vlakbij het hotel een hapje gaan eten, maar het bleef maar regenen en Leen moest hoognodig een sanitaire stop maken. Het kletterende water zorgde dat de druk alleen maar hoger werd. We zijn in een zijstraatje naar een warung gerend, waar er nog eten werd geserveerd. Het was niet bijzonder, maar wel lekker gegeten. Toen we terug naar het hotel liepen was het gelukkig wel droog, maar inmiddels valt het weer met bakken uit de hemel.