01-03-2026: Sapo NP – Marshall

Vannacht nog een tijdje wakker geleden toen we een beest hoorden kraaien met een soort knor/grom achteraan. We vroegen aan Beatrice of ze het had gehoord, maar zij lag op één oor. Ze dacht dat het een soort eekhoorn was met babyogen. Wij vroegen ons af of zo’n klein beest zoveel lawaai zou kunnen maken. 

Deze ochtend vroeg ontbijt, want we hadden een lange trip voor de boeg. Om half acht begonnen we aan onze wandeling naar Jalay town. Taby was ook van de partij en een aantal dragers, die ons binnen de kortste keren inhaalden. Onbegrijpelijk hoe ze op slippers met een koffer op hun hoofd op de glibberige paadjes aan een soort snelwandelen doen.  

Rond kwart over acht kwamen we bezweet aan in het dorp. We hoopten nog dat de tour die wij gisteren hadden gehad als zegening zou tellen, maar helaas. We moesten de hele procedure nog doorlopen. Ze vonden het zelf ook een beetje raar, want normaal word je gezegend vooraleer je het bos ingaat, maar procedures moeten gevolgd worden.

Het was ook belangrijk om een afvaardiging van de bewoners van het dorp te leren kennen. Thomas was ook van de partij en hij deed een praatje, Beatrice deed ongeveer hetzelfde praatje. Het woord werd aan de burgemeester gegeven. Zij sprak geen Engels dus dat werd vertaald door Thomas. Iedereen moest zijn naam zeggen en toen kwamen wij aan de beurt om omstoot te stellen en waarom we hier waren. We kregen nog drie witte stipjes op ons hoofd, wat betekende dankjewel voor jezelf, dankjewel voor je eigen land en dankjewel voor Liberia. Er werd nog gebeden en we konden gaan. Ons mooie plan om op tijd te vertrekken was met een klein uurtje uitgesteld, maar wel leuk om mee te maken. 

Onderweg zagen we veel mensen die hun zondagse pak hadden aangetrokken. Blijkbaar is de eerste zondag van de maand een reden om extra uit te pakken als je naar de kerk gaat. We zagen een man met een volledig fluo roze pak incl. hoed.

De eerste plaspauze moest al snel ingezet worden, want ik had best veel water gedronken na onze wandeling vanaf de lodge naar het dorp. Er zaten allemaal termieten op de grond. Ik dacht dat het blaadjes waren die door de wind bewogen, maar het bleken de vleugels van termieten te zijn. 

Bij ITI-community stopten we om te tanken en wat snacks te kopen: een tros bananen, bananenchips, en we kochten ook een bol pocorm, die was gekarameliseerd in gecondenseerde melk. Bill vroeg of hij wat mocht eten. Prima, want het is wel belangrijk dat hij genoeg energie heeft voor de lange rit. Onderweg hebben we veel regen gehad: standje ruitenwissers op volle bak. Het viel ons mee dat de wegen in dezelfde staat bleven en gelukkig niet slechter werden door het hondenweer. Na vijf uur heen en weer geslingerd te zijn, konden we  het laatste stuk asfalt heel erg waarderen.  Als er blaadjes op de weg liggen, betekent dat er een auto pech heeft, maar we zagen ook een truck in de greppel liggen. Het weer bepaalt het leven in de dorpen. Als het regent zie je niemand meer en als het droog was, zag je weer leven in de dorpen. De planning van de bush pipi werd vandaag ook afgestemd op het weer, gelukkig zaten er ook af en toe droge periodes tussen de regenbuien.

Rond een uur of vier kwamen we aan bij de Libassa eco lodge, waar we komende nacht logeren. We werden vriendelijk onthaald als oude bekenden en het viel ons op dat het erg druk was op de parkeerplaats. Toen we richting het restaurant liepen, hoorden we de muziek en blijkbaar is het in het weekend, het is vandaag zondag, een openluchtdisco. We keken onze ogen uit, een DJ met muziek op standje 10, allemaal jonge mensen met een telefoon in de hand die aan het dansen waren en content aan het schieten voor de socials. De spierballen en goeie moves werden geshowd. We keken onze ogen uit. Blijkbaar was het vandaag niet echt druk omdat het regenachtig is en niet zo warm. We namen een plons in het zwembad, maar de muziek staat keihard dus de lol was er snel af. Hans en ik zijn nog even van de glijbaan gegaan, want die was nu open. Ik vond het best fris, aangezien het slechts 25C is, dat wordt afzien als we terug zijn in Nederland. We zijn onze tijd zonder internet allemaal even aan het inhalen. Vanavond hebben we ons tegoed gedaan aan een hamburger met frietjes, waren we aan toe na dagen rijst met prutje. Gelukkig was de DJ klaar met werken om 19:00.