5 oktober 2014: Bai Tu Long Bay

Zoals ik gisteren al schreef stond mijn wekker om 5:30 en ja hoor, zoals jullie mij kennen “rise and shine” als het om zonsopgang of zonsondergang gaat. Toen ik op het dek kwam, was het Franse stel en nog een meisje uit bed gegaan. Het was onbewolkt, dus prachtig weer. Wat een rust, prachtige kleurschakeringen en genieten om te zien dat de zonnestralen beetje bij beetje de rotsen verlichten. Het was gisteren al heel erg mooi om te zien, vandaag was het in de overtreffende trap. De man van het Franse stel had een drone waar hij plaatjes mee maakte. Ik kon meekijken op zijn scherm. Wow, vanuit de lucht was het nog mooier. En je staat er niet bij stil dat het er zo anders uitziet. 

Na de fotosessie, dit wordt moeilijk om een keuze te maken, kregen we een lesje tai-chi van Duc. Onze eerste tai- chi work-out op de Apple Watch is een feit. Ik heb wel al door dat je dit niet moet doen om veel calorieën te verbranden, maar het was wel een unieke locatie om te ontspannen. Alhoewel het ook een confrontatie was met het feit dat we beiden stijve harken zijn. 

Het ontbijt werd geserveerd in het restaurant, want de temperatuur liep inmiddels hoog op in het zonnetje. Met ons buikje rond gegeten, werden we met het kleine bootje naar een grot gebracht. Alle boten die in de Bai Tu Long liggen maken daar een stop, dus toen wij aankwamen was het best druk. We liepen eerst langs het strand en konden dan 90 trappen omhoog zodat het wat rustiger was. Verbazingwekkend dat er in zo’n kalksteenrots een grot zit met prachtige stalactieten en stalagmieten. Sinds 1819 is de grot ontdekt en werd als schuilplaats door de vissers gebruikt. Vanaf 2007 stelt de overheid de grot publiekelijk open en zelfs de eerste jaren werden er feestjes georganiseerd. Inmiddels beseffen ze dat de stalagmieten en stalactieten heel broos zijn en het ongeveer 100 jaar duurt vooraleer er 1 á 3 cm is bijgegroeid. Helaas zagen we een man die zich vast hield aan een stalactiet en zijn benen aan het insmeren was met zout die daar lag. Helaas zijn ze veel te vriendelijk voor de toeristen. 

We dienden onze kamer bij terugkomst leegmaken, want dan starten ze met poetsen zodat alles klaar is voor de groep die vanmiddag vertrekt. Duc gaat vanmiddag ook op pad met een volgende groep, hij werkt gemiddeld 6 dagen per week en dan heeft hij één dag vrij. En wij maar klagen over onze fulltime werkweek. We kregen nog een demonstratie summer-roll maken. Ik moet eerlijk zijn dat ik nog steeds niet weet wat nu de binnenkant en buitenkant is van het rijstvel. 

We gingen direct door met de brunch. De hoeveelheden waren zoals de lunch van de dag ervoor, met als gevolg dat we overal even van proefden, maar niet op konden. Jammer, want het smaakte weer voortreffelijk. We werden terug naar de wal gebracht en daar stond een luxe bus voor ons, en een groot deel van de groep, klaar om ons naar Hanoi te brengen. Ik had mooi de tijd om het reisverhaal bij te werken, want afgelopen dagen hadden we zo een druk programma dat dit er was bij ingeschoten. 

We zijn rond drie uur ingecheckt bij Hong Ngoc hotel in Hanoi. We hebben deze kamer tot 20:00, want dan worden we opgehaald voor de treinreis naar Sapa. Na een paar dagen uitstel gaat het dan uiteindelijk toch gebeuren. Zometeen een hapje eten in Hanoi. Het blijkt liberation day te zijn, wat een drukte. Je kan het niet voorstellen, maar het kan dus nog drukker.

We zijn nog euro’s gaan wisselen voor Dong, want inmiddels weten we in Hanoi waar we moeten zijn, nl bij een juwelierszaak. We kunnen weer een tijdje vooruit. Ik zag dat vlakbij ons hotel een restaurant zat die een vermelding had in de Michelin gids, nl Bún Chá Dâc Kim. Een soort bouillon, met daarin varkensvlees en balletjes gehakt. Je krijgt een bord sla en een bord noedels op tafel en het feestmaal kan beginnen. Het was heerlijk en dat voor drie euro. In de straat nog een koffie gedronken. Het Engels van de ober was niet aanwezig en ons Vietnamees is ok nog steeds afwezig, dus we kregen een ijskoffie, maar het smaakte heerlijk. Terug naar het hotel om te douchen en nu zijn we helemaal klaar voor onze treinreis. Blij dat we niet in dit hotel hoeven te slapen, want de airco en de koelkast maken een hels kabaal.