Mandalay

We reden langs de slotgracht van het paleis. Omdat er geen straten van rechts kwamen, reed het lekker door. Eenmaal het kruispunt overgestoken, wat voor ons niet evident was, werden we naar de bewaakte stalling van fietsen en bromfietsen gedirigeerd. Alles werd mooi in rijtjes opgesteld. Het was er een drukte van jewelste en de muziek schalde uit de luidsprekers, volgens mij zo hard dat je een gehoorbeschadiging kon oplopen. Het was een soort kermis met braderie, dus we keken onze ogen uit. Geen fancy kermisattracties, maar ballonnen stuk schieten met een elastiekje, ring werpen over bierblikjes, voetbal trappen in autobanden… Er stonden allerlei eetkraampjes, met voor ons onbestemde gerechten. Tot op heden gaat het goed met onze darmen, dus daar niets gegeten, want dat willen we zo houden. In de pagode was het ook heel druk, waarschijnlijk hadden ze vanochtend veel vuurwerk afgestoken, want je zag allemaal resten liggen en ze waren druk aan het vegen. Ik werd deze morgen al vroeg wakker van de knallen en de muziek. In de pagode zat een grote groep mensen te bidden samen met een monnik, het leek alsof er verzen werden opgezegd. We zijn even gaan zitten, want er vielen ook een paar regendruppen, om alles om ons heen te aanschouwen. Via een klooster, die we nog niet hadden bezocht, terug naar onze fiets. We hebben een stop gemaakt bij een restaurant waar ze een Westerse keuken hadden, maar ook lekker koffie. De cappucino smaakte heerlijk. De barristo was waarschijnlijk op de hoogte van onze trouwverjaardag, want hij had hartjes in de opgeschuimde melk gemaakt. Ondertussen begon het hard te regenen, wat de Birmezen niet lijkt te deren, want de brommers bleven rijden. Wij hebben toch even gewacht tot de ergste regen voorbij was, vooraleer we weer op de fiets sprongen. Nou niet direct, want ik kreeg mijn fiets niet van het slot. Gelukkig was er een vriendelijke Birmees die ons te hulp schoot. We zijn via de slotgracht richting Ko’s kitchen gereden, waar we Thais geluncht hebben. Na de lunch zijn we naar het hotel gefietst en een ligbedje bij het zwembad opgezocht, inmiddels scheen de zon weer volop. Sylvie was online, dus we hebben een uurtje bijgekletst via skype. ’s Avonds zijn we te voet naar Golden Duck, de Chinees in de buurt, gelopen. Er hing een speciale sfeer, veel volwassen en kinderen zetten kaarsjes op de oprit of in het hek. Elke keer als er een windvlaag kwam en ze uitgeblazen werden, werden ze opnieuw aangestoken. Dit hield de kinderen wel de hele avond zoet. Op straat en in het restaurant was het heel druk. We wilden in de Golden Duck eten, omdat een deel van het restaurant op de tweede en derde verdieping ligt en we hoopten mooi uitzicht te hebben op het vuurwerk en de ballonnen met vuur die in de lucht worden gelaten. We hadden één van de laatste tafeltjes op de begane grond, daar konden we de hektiek en de drukte in het restaurant en op straat bekijken. We hadden soft crab, tempura van inktvis en garnalen besteld, helaas het was niet zo lekker dan we gehoopt hadden. Het vuurwerk werd waarschijnlijk pas later aangestoken, want ik werd rond half twaalf wakker van harde knallen. Het lichtjes festival lijkt een combi van koninginnedag en oudjaar te zijn.