Ubud – Labuanbajo (Flores)

Laatste ontbijtje in Ubud en vandaag reizen we door naar Flores. Ubud is een super leuk dorpje/stadje om te vertoeven: ruim aanbod gezellige eettentjes, leuk shoppen, lekker weer, dus alles wat een mens gelukkig maakt. Ook afgelopen nacht heeft het nog fors geregend. De kikkers die, volgens mij, in veldje naast ons hotel verbleven, hadden ook schik met het weer. Bijna de hele nacht kwaakten ze er vrolijk op los. Ze maken een beetje een geluid als een ezel met keelpijn. Gelukkig hebben we aardig door het geluid heen geslapen. Ubud is ook wel de plek van de “op Leen schijtende dieren”. Ik ben maar liefst twee keer geraakt, eenmaal door een vogel en gisteren door een salamander. Ik wist niet eens dat deze beesten poepten als een vogel. De chauffeur was keurig op tijd en reed ons eerst langs het hotel in Sanur. Sanur lijkt een beetje op het Benidorm van Bali. Oprijlaan van hotel zal er een nogal rommelig uit, maar receptie hotel zag er prima uit en je zag de zee liggen, dus we zullen ons hier vast de laatste dagen van ons vakantie kunnen vermaken. De receptioniste verwachtte ons al, rugzak eruit en wij weer verder met de auto. Na een half uurtje waren we op de luchthaven van Denpasar. Inchecken van de bagage ging vlot. Mijn rugzak was toch al weer 13 kg, maar we hadden slechts één stuk bagage, dus we hoefden niets extra te betalen. We liepen vlot door de immigratie en controle. Hier doen ze helemaal niet moeilijk met vloeistoffen en ze waren echt supervriendelijk. We hadden nog ruim anderhalf uur vooraleer we kunnen boarden. Helaas we kunnen nog een anderhalf uurtje langer op de luchthaven rondhangen, aangezien we vertraging hebben. Er werden heel vaak berichten omgeroepen die nauwelijks te verstaan waren, ondanks dat het ook in het Engels werd omgeroepen. Grappig was wel dat ze het Indonesisch bericht altijd begonnen met iets wat leek op “Happy Ending”. Nou gelukkig ook onze vlucht was een happy Ending, we kwamen rond kwart voor vier aan op Flores. We hadden stoeltjes aan de nooduitgang, dus we zaten prima. Ik heb een dutje gedaan en Wouter heeft gelezen. We vlogen over ontelbare eilanden, de één al wat groter dan de andere. Na een uur en twintig minuten stonden we met beide voeten aan de grond in Flores. Het was best een grote luchthaven en toen we op de bagage aan het wachten waren, was er een dansvoorstelling onder begeleiding van muziek. Zo zijn we nog nooit welkom gegeten op een nieuwe plek. Onze chauffeur stond ons al op ons te wachten en bracht ons naar Golo Hill top hotel. We hebben nog een stop gemaakt om water te kopen en een Bintang, gelukkig ook hier hebben ze Bintang. Het hotel ligt op een heuvel, waardoor we prachtig uitzicht hebben over de baai. De ontvangst was een beetje mager, in vergelijking met de gastvrijheid die we inmiddels gewend zijn uit Java en Bali. We hebben nog een duik genomen in het zwembad, met ook al zo’n prachtig uitzicht. Nu genieten op ons terras van de zonsondergang. Wow wat een uitzicht. Het enige jammere is de vele elektriciteitsdraden en de enorme paal. Na de zonsondergang zijn we richting de haven gelopen. Dit ging erg vlot, want we liepen enkel naar beneden. We kwamen vrij snel aan bij allerlei streetfood stalletjes die verse vis verkochten. Je kon zelf je vis uitkiezen en dan werd die gebarbecued. Wouter had de mahi-mahi (goudmakreel/dorade). Ik had de grouper (een rode tandbaars). We kregen er rijst en groenten bij geserveerd. Het smaakte overheerlijk, een stuk lekkerder dan ons gegrild visje in Pemuteran. Ik had een advocadosapje, maar helaas mierzoet gemaakt met suiker. Ze verkochten geen bier, dus we zijn nog wat doorgelopen en hebben nog een drankje gedaan in een restaurant. We zijn met de taxi naar huis gereden, helaas over de prijs viel er niet te onderhandelen. Morgen worden we om half acht opgehaald, dus we gaan maar eens op tijd naar bed.